God bless me და ხანდახან რა საოცარ ამბებში აღმოვჩნდები ხოლმე.
შენნაირი ხალხით რომ აივსება სივრცე, სადაც არავინ ფიქრობს, რომ აპარსული თავი მხოლოდ კაცების პრეროგატივაა, სადაც კაცებს წინა ტურნეების მაისურები აცვიათ და არავინ ფიქრობს, რომ ეს არაკაცურია, სადაც უბრალოდ, "არ ვიცი, რამდენი" გიჟი ერთად იკრიბება და ერთ სრულიად გადარეულს უსმენს, ყველა სიმღერას მასთან ერთად მღერის (ნუ შეძლებისდაგვარად, დღეს გამოსული ახლების რა ნაწილიც იქნა ათვისებული), სადაც "family portrait" ზუსტად გახსენებს საკუთარ თავს და განახებს მთელ გზას, რომელიც "ერთად" გამოიარეთ, ერთად გაიზარდეთ....
მთელ გზას VMA-ს დაჯილდოვებაზე drunken speech-იდან (უფრო ადრე ჯერ კიდევ R&B-დან) - ბავშვის საწოვარამდე და მოქსოვილ ქუდებამდე, რომელიც სცენაზე გადაუგდეს.
...Tell me about how yours is not boring at all :D
აუ, მოდი და ნუ დაიკიდებ ყველაფერს, როცა იცი, რომ აქ მიდიხარ....
პირველად რომ იქნება ლაივი... და ბილეთები რომ ალაგ-ალაგ იშოვება და გიჟივით რომ ავსებდი ბანკის რეკვიზიტებს და მერე ნახევარი საათი ოთახში ბოლთას სცემდი...
სულ არ მკიდია, ვინ თვლის, როგორი უაზრო ცხოვრება მაქვს? :D
'cause honestly, I think they're full of shit :D :D
(გასაშტერებელი ამბები გავიგე ამ ბოლო დღეებში. აი, რომ არ იცი, გაიცინო, თუ იტირო, იმხელა იმბეცილიზმია)