Posts mit dem Label გერმანია werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label გერმანია werden angezeigt. Alle Posts anzeigen

11.04.13

New place

ერა სრულდება და ამ ბინიდან უნდა გადავიდე. 6 წელი ვიცხოვრე ამ ოთახში და ცოტა არ იყოს, ვერ წარმომიდგენია, სადმე სხვაგან ცხოვრება. თუმცა, მმართველობამ მომწერა, ჩვენც ხალხი ვართ, სადამდე გიტანოთო.  :D

მახსოვს, სკოლა რომ დავამთავრე და 5 წლის განმავლობაში ჩემი საცხოვრებელიც უნდა დამეტოვებინა, საერთოდ არ მიხაროდა და თან თითქოს კი.

ყველაზე დიდი ადრენალინი რაღაც ახლის დაწყებაა. მიჩვეულ ძველს რომ უნდა გასცდე. წარმოდგენა რომ არ გაქვს,  რა დაგხვდება იქ, საითაც მიდიხარ, მაგრამ უკან დაბრუნებაც რომ აღარ გინდა.

ალბათ, ნაწილობრივ, ამიტომ წამოვედი გერმანიაშიც.
ალბათ, ნაწილობრივ, ამიტომ მინდა ავსტრალიაში გადასვლაც....

მაგრამ, ამ კონკრეტული ბინის დატოვება, ვიცი, ცოტათი უფრო გამიჭირდება.  მითუმეტეს, რომ მართლა აზრზე არ ვარ, რა მელის 1-2 კვირაში და შესაბამისად, საით მივდივარ...

wish me luck.


14.11.12

მინი anniversary პოსტი

ახლა ვფიქრობდი, დროში დაბრუნება რომ შეიძლებოდეს, ჩემს 9 წლის წინანდელ თავს რაღაცეებს დავარიგებდი-მეთქი, მაგრამ  მაინც არ მომისმენდა და "who the fuck asked for your opinion? certainly not me"-ო, მეტყოდა. ჰოდა, რატომ ავიტკივო ახლა აუტკივარი თავი და ვწერო რჩევები. :D

just, wow! 9 წელია, რაც აქეთ ვარ...
და როგორი სულის კაწკაწით ველოდები დანარჩენ 9-ს (იმედია, ამ პერიოდის რაღაც ნაწილზე ავსტრალია არ მეტყვის უარს )...

22.10.12

გვირაბის ბოლოს დასაწყისი

31 მარტს უნის ვამთავრებ.
სადიპლომოს ჩაბარების ბოლო დღეა.
თემის ძებნა იყო ფრიად ეპიკი და დამთავრდა იმით, რომ ტექნიკურ უნიში ვაკეთებ ზუსტად იმ ფაკულტეტზე, სადაც პირველად ჩავაბარე გერმანიაში :D
ან რაღას გადავდიოდი სხვაგან :D

ჰოდა, უნდა ვიჯდე და თავს ვურახუნებდე თემას, მიხაროდეს თან, რომ აი, მოვრჩები მალე...






არაფერს ვაკეთებ. აბსოლუტურად არაფერს.
იმდენად დიდი შიში მაქვს, რომ ვერ გავალ ბოლომდე, რომ ხელს არ ვანძრევ. მძინავს საშუალოზე შემაშფოთებლად მეტი და სამსახურშიც არ დავდივარ წესიერად....

არასოდეს ვიფიქრებდი, რომ ასე დამაპარალიზებდა შიში.


24.04.12

მზამზარეული my ass!

ხომ არიან ადამიანები, რომლებსაც არ უწევთ ბევრი წვალება რაღაცის მისაღებად?! არიან, მე ვიცნობ ბევრს. აი, იოლად მისდით ყველაფერი.

ან სხვა თუ არა, ხომ არიან ისეთი ადამიანები, რომლებიც ზუსტად იმდენს აკეთებენ, რამდენიც რეალურად და ობიექტურადაა საჭირო მოცემული მიზნის მისაღწევად.

nope.... I'm not that kinda girl :D

ჯერ არაფერი მომსვლია "ისე, ხელის გაუნძრევლად", ან იმაზე გაურთულებლად, რაც ჩემს ირგვლივ მყოფი ადამიანების 99%-ს ერგო....

არ მშურს და რამე,
just, პრინციპს ვერ ვუმუღამებ
:D

.....




01.04.12

Meanwhile in my life: სამსახურს ვეძებ

ახალ სამსახურს ვეძებ.
კარგა ხანია უკვე მინდა შეცვლა, მაგრამ ძალიან ბევრი პლიუსი აქვს უნივერსიტეტში მუშაობას გამოცდების პერიოდში.
შეცვლა იმიტომ მინდა, რომ ახლა სტატისტიკასთან მაქვს საქმე (რაღა ახლა, 5 წელი ხდება უკვე, რაც მანდ ვარ) და ეს სფერო არ მესახება ჩემთვის პერსპექტიულად, მითუმეტეს, როცა შესაბამისი განათლება არ მაქვს და რადგანაც მე საერთოდ, "ჟურნალისტიკა დავამთავრე და ჟურნალისტის დამლაგებლად დავიწყებ, მერე ნელ-ნელა დამაწინაურებენ" იდეოლოგიას არ ვემხრობი, მინდა ისეთი სამსახური მქონდეს, სადაც სადიპლომოს დაწერის საშუალება და დამთავრების შემდეგ იქვე დარჩენის შანსი მექნება.

ეს მხოლოდ ცოტა ხნით, ფინანსურად რომ მოვმძლავრდე და მერე ავსტრალია/ამერიკა უნდა ამოვიღო მიზანში. აქ ძალიან უცნაური ამბავი ხდება: დამატებით მასტერის გაკეთება მინდა Gender/Women's studies-ში, თუკი შანსი მომეცემა. ერთადერთი ვარიანტი სტიპენდიაა, რომელიც საკმაოდ რთულად მეჩვენება, მითუმეტეს, რომ სულ ტექნიკურ საგნებთან მაქვს შეხება და სხვა სფეროდან გადმომხტარს რამდენად მისცემენ სტიპენდიას, საკითხავია.

ჰოდა, როგორ ვეძებ სამსახურს (გერმანიაში):
  • ვარ დარეგისტრირებული რამდენიმე job-პორტალზე, სადაც ატვირთული მაქვს ჩემი მონაცემები. თუკი რომელიმე ფირმის მოთხოვნებს დააკმაყოფილებ, თავად დაგიკავშირდებიან (ან დაინტერესებულ პირსაც შეუძლია მისწეროს, რაღა თქმა უნდა).
  • ამას გარდა, ყველა (!) საშუალო ან დიდ დაწესებულებას და პატარა ფირმების უმეტესობას აქვს საკუთარ საიტზე გამოქვეყნებული ვაკანსიები. ანუ, მხოლოდ იმ პორტალებით არ შემოიფარგლებიან. გულახდილად რომ ვთქვა, თუ მსგავსი განცხადება არ დევს ფირმის ვებ-გვერდზე, ეგრევე ვიკიდებ. მეც ისევე მაქვს მოთხოვნები, როგორც დამსაქმებელს. არასერიოზულობა გერმანელების საქმე არაა და ასეთ დროს, უფრო მათი HR-ის არაკომპეტენტურობა მხვდება თვალში.
  • რეალურად ონლაინ რეჟიმში გამოქვეყნებული ვაკანსიის იდეა იმაში მდგომარეობს, რომ მას შემდეგ, რაც მისწერ მაილს, აუცილებლად (!) უნდა გიპასუხონ: ან უარი მოგწერონ, ან პირადად დაგიბარონ გასაუბრებაზე, რომლის დროსაც აუცილებლად სვამ კითხვას ანაზღაურების შესახებ, თუკი ეს თავად ვაკანსიაში არ იყო მითითებული და სხვა დანარჩენ საორგანიზაციო საკითხებსაც არკვევ. ეს ყველაფერი მერე ფურცელზე ამობეჭდილი გადმოგეცემა, კონტრაქტის სახით, რომელსაც გაეცნობი ყურადღებით და თუკი თანახმა ხარ, ხელს აწერ ხელშეკრულებას.
  • ხშირ შემთხვევაში გირეკავენ პირდაპირ. ანუ, "სამსახურს თუ ეძებ, ძაღლივით უნდა იარო კარდაკარ", მუჰამედი და მთა და ესეთი მიდგომა აქ არაა.


ჰოდა, ამ ყველაფერს მიჩვეული რომ გადავწყვეტ საქართველოში ჩამოსვლას და იქ

  • ყველაფერი სხვანაირად და ხშირ შემთხვევაში ძალიან არაპროფესიონალურადა მოწყობილი,
  • ერთადერთი პორტალით, რომელსაც აქედან რომ ვადევნებ თვალს, მონოპოლია აქვს,
  • HR-ების უმეტესობას ძალიან ბუნდოვანი შეხედულება და მოლოდინი აქვს იმის შესახებ, თუ რა უნდა გააკეთოს, მაგალითად, ოფისის მენეჯერმა (როგორც უბრალოდ ბლოგერმა დადო fb-ზე ამას წინათ ამონარიდი ერთ-ერთი კურიზოული ვაკანსიიდან),
  • ხდება ადამიანების დისკრიმინირება ასაკის/სქესის/საუბრის მანერის/საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან ყოფნის საფუძველზე (მამენტ, ჩვენივე კონსტიტუციის + საერთაშორისო კონვენციების სერიოზული დარღვევაა და მე მაინტერესებს, როგორ უნდა მოიპოვო მსგავსი ფაქტის დამადასტურებელი მასალა, რომ მერე იჩივლო. სერიოზულად ვამბობ, არ ვკაიფობ).



და მე გატრაკებას რომ დავიწყებ, იასნა იტყვიან, რომ "თავში მაქვს ავარდნილი, რადგან გერმანიაში ვცხოვრობდი, რა მგონია, რომ ფეხქვეშ წითელ ხალიჩას დამიგებენ?"


well, you know what, fuck you!

იმ ფაქტით მანიპულირება, რომ ხალხი ისეთი მშიერია, ყველაფერზე დათანხმდება, არის ***-ობა და როცა პრეტენზია გვაქვს "პრადვინუტობაზე", მარტო დასაქმებულთა "დონე" არ უნდა ვზომოთ ცალმხრივად!



21.11.10

Chaos is back in da house

როგორც ჭეშმარიტი ბლოგერი, ვამართლებ ჩემი ბლოგის სათაურს.
არა, უფრო სწორად, ყველა ბლოგერმა იცის, რომ საკუთარი ცხოვრების პატარა ასლს დებს ბლოგზე.
ის, რომ აღარ ვპოსტავ, არ ნიშნავს იმას, რომ ყველაფერი პედანტურად ვითარდება და არ ხდება ჩემს თავს ამბები, როგორიცაა:
  • სოფის საჩუქარი, რომელიც უნდა ყოფილიყო ბერლინში უკვე კარგა ხნის წინ, ჯერ 2 კვირა იმ სახლში იდო, საიდანაც უნდა წაეღოთ ბერლინში და ახლა ჩემთან დევს... სოფი, მოვაბამ თავს ამ კვირის ბოლოს :user:
  • სამშაბათს მივდივარ ვიზის გასაგრძელებლად და ჩვეული გულისრევით ვარ განწყობილი იქ მომუშავე ადამიანების სახეების წარმოდგენისას. რომ მოგიგდებენ პასპორტს ვიზით, ან მის გარეშე... ესეც თქვენი ძალიან ლოიალურ გზაზე დამდგარი გერმანია :D არსად გაიშვას :D
  • გუშინ სახლიდან გასვლისას გასაღები დავტოვე ღრიჭოში და კარი მოვიხურე გარედან. მე ჩავიდინე ეს... ადამიანმა, რომელიც ამოწმებს ყველა ელექტრო-დანადგარს, თუნდაც 2 კვირის გამოუყენებელს, სანამ სახლიდან გადის. არ გავბრაზებულვარ, გამეცინა :D 20 ევროც გადავიხადე კარის გაღებაში და არც ამაზე გავბრაზებულვარ... სამაგიეროდ, ჩემი გასაღების დუპლიკატი დავტოვე მეგობართან, მომავალში 20 ევროს დაზოგვის მიზნით.
და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ...
ანუ, ქაოსი, მოგეხსენებათ, ჩემი ყველაზე ერთგული მკითხველი და თანამგზავრია.
მხოლოდ, ჯერ ვერ დავადგინე, ასეთი ინდიფერენტული განწყობა საზიანოა თუ სასიკეთო.
მაშინ, როცა რაღაც პრობლემებს რქებით მივაწექი და ნაწილობრივ მოვაგვარე, ისეთი დაზაფრული დავდიოდი, თავი მართლა მეგონა გერმანელი და მივხვდი, რატომ არ არიან ბედნიერები: იმიტომ რომ, ყველაფერს რქებით აწვებიან. ალბათ, თავს ვერ პატიობენ, რომ მუდმივად "მეორეები" არიან- ორივე მსოფლიო ომის წამომწყებები და დამარცხებულები .... მსოფლიო ჩემპიონატებზე ფინალში გასულები და დამარცხებულები. დამიჯერეთ, ფეხებზე ჰკიდიათ ჰოლოკასტი... :D
არ გამომივა მე ასე რქებით მიწოლა... არ გვაქვს მსგავსი გენი ქართველებს... არ შევაკლავთ თავს რაღაც მატერიალურს... ეს, ალბათ, ცუდიცაა, მაგრამ ამ გადასახედიდად, სიხალასეც სწორედ ამიტომ არის სახასიათო ჩვენთვის.

ზუსტად ამიტომ ვიცი, რომ ეს არაა ქვეყანა, სადაც მე ბედნიერი ვიქნები, რადგან ამ ქვეყანაში ყოველ წუთს და წამს რქებით უნდა აწვებოდე მორიგ უაზრო, ბიუროკრატიულ სიგიჟეს, გაქვავდე და დაიბოღმო, თუკი შენსას ვერ გაიტან...

პოსტები სერიიდან "სახლში მინდა"...

14.11.09

6

ახლა 6 წლით უკან რომ დავბრუნდე, აღმოვჩნდები ჩემს უბანში, გამზადებული, ჩემოდანზე ჩამომჯდარი და საოცრად აღელვებული იმით, რომ ჩემი უახლოესი მეგობრის დაბადების დღეს დავამთხვიე ფრენა და მაშინდელი crush-ს ვერ დავემშვიდობე. (ლოლ, ორგან რომ შეგეშლება სიტყვა და სხვანაირად დაწერ, ესე იგი რაღაც ვერაა კარგად :D ავტ. შენიშვნა :D)


მას შემდეგ მრავალმა წელმა განვლო :D

ახლა ის უბანი ორმაგად მეზიზღება და ჩასვლისას ყველანაირად ვცდილობ, იქ არ მივიდე ხოლმე.
ის crush ღრმა წარსულსა და ამოუცნობ ფენომენთა რიცხვს მიეკუთვნება...
ჩემი უახლოესი მეგობარი 26-ის გახდა და უკვე ექვსჯერ მოვაკლდი მაგის დაბადების დღეს. :s


ძალიან, უგონოდ ბევრი რამე შეიცვალა, ჩემი ჩათვლით, ერთი რამის გარდა: იმ დღეს ვიცოდი, რომ როგორც კი მოვრჩებოდი აქ ჩემს საქმეს, ეგრევე დავბრუნდებოდი... დღესაც ეგრე ვფიქრობ... არ ვიცი, 3 წლის მერე რა აზრზე ვიქნები, მაგრამ 6 წელი დიდი დროა... 3-მა რაღა უნდა მიქნას?

ბევრმა ისეთმა რამემ ჩაიარა ჩემს გარეშე, ბავშვობაში წამითაც რომ ვერ წარმოვიდგენდი. ბევრიც ჩაივლის, მაგრამ ძალიან ბევრი რამ წინ არის კიდევ და იმედია, რომ ვნახავ :)




p.s. იმ კვირაში ვიზა უნდა გავიგრძელო. ვგიჟდები გერმანულ ბიუროკრატიაზე :puke:

17.10.09

რა სარგებლობა მოაქვს ჩაბარებულ Vordiplom-ს

ეს იქნება ბოლო ან ბოლოსწინა პოსტი ამ კონკრეტულ გამოცდებზე. 3 თვეა თემა ლაიტმოტივად გასდევს ბლოგს. ბევრი მგულშემატკივრობდა ბლოგერულად, რისთვისაც ყველას დიდი მადლობა. თქვენ არ იცით, რა ჩაიდინეთ (პოზიტიური გაგებით :D) :*

ამ პოსტიდან 3 თვე გავიდა და მაშინ ყველაფერი ჯერ კიდევ როგორ მიუწვდომლად მეჩვენებოდა... ახლა კი, მეორადის ერთი გამოცდაღა დამრჩა და ოფიციალურად გადავდივარ ვიწრო პროფილის არჩევის რეჟიმში :)

აღარც მინდა წინა წლის ოქტომბრის გახსენება, როდესაც მეგონა, რომ ყველაფერი წყალში ჩამეყრებოდა. ამ წუთას სრულიად ძალაგამოცლილი ვარ, მაგრამ ვიცი, რომ ღირდა... :)

ეს გამოცდები რატომ იყო ასეთი მნიშვნელოვანი?
სანამ LMU-ში თითქმის ყველა სპეციალობა გადავიდოდა Bachelor+ Master სისტემაზე, არსებობდა Diplom. სპეციალობას ეუფლებოდი 5 წლის განმავლობაში. ბაკალავრისგან განსხვავებით, არ გქონდა წნეხი, 1700 საგნის ერთად ჩაბარებისა და 3 წელში 5 წლის მასალის ჩატევის. გქონდა საშუალება, აგერჩია, რომელი საგნის ჩათვლას გააკეთებდი. სამაგიეროდ, ყველა გავლილ საგანში 5-6 სემესტრის შემდეგ გქონდა ზეპირი გამოცდა. თუ ამ გამოცდებს ჩააბარებდი, გქონდა უფლება ვიწრო პროფილი აგერჩია და დარჩენილი 2,5 წელი გესწავლა დიპლომის დაცვამდე და იგივე სახის ზეპირ გამოცდებამდე. ასეთი სახის გამოცდა არ აქვთ ბაკალავრებს. ისინი წარადგენენ ყველა ჩათვლას და თავისუფლდებიან შუალედური გამოცდებისგან. ბაკალვრი+ მასტერის შემოღება ცალსახად ფულის დაზოგვის დიადი მცდელობაა, რომელიც უშუალოდ გადადის სტუდენტების ნერვებზე. :D მე მქონდა ბედნიერება, მომესწრო და ჩამებარებინა Diplom Medieninformatik-ზე :P ბაკალავრებს რომ ვუყურებ, გული მისკდება :D რაღაც გადაფრენით აბარებენ საგნებს. თუმცა, შეუმცირეს პროგრამა და სემესტრის ბოლოს მხოლოდ დიპლომის სტუდენტები ვისმენთ ხოლმე დამატებით ლექციებს, რომლებიც გამოცდაზე ჩვენთვის მოვა.


ჰოდა, სწორედ ეს გამოცდები მქონდა. ჯერ რომ დავეშვი საერთოდ, უნდა მქონოდა მინ. 9 ჩათვლა სხვადასხვა საგანში, რომლებსაც წერითი გამოცდების ჩაბარებისას ვიღებდი მთელი ამ სემესტრების განმავლობაში. შემდეგ საგნები მოათავსეს 5 დიდ ბლოკში და თითო ზეპირი გამოცდისას მცდიდნენ 2-3 საგანში.

და მგონი, გავედი ბოლოში :D


ბოლო მონაცემებით ჭრილში მყავს 2,3... ეს ფრიად კარგი შედეგია.

პოსტის სათაურს რომ დავუბრუნდეთ, ამ ჩაბარებულ 4 გამოცდას და ჭრილში მიღებულ ნიშანს მოაქვს ის სარგებლობა, რომ 4,0-იც რომ მივიღო ბოლო გამოცდაში, საბოლოოდ მაინც კარგი ნიშანი მეყოლება მთლიან Vordiplom-ში. (აქაური სისტემა 1,0= ჩვენი ხუთიანი, 2,0=ჩვენი ოთხიანი და ა.შ. 4,0= ჩვენი სამიანი და 5,0= ჩაჭრა :D თითო ნიშანი იყოფა კიდევ სამ ნაწილად... ცოტა რთული სისტემაა)


მთლიანად ჩაბარებულ Vordiplom-ი მიხსნის ვიზის გაგრძელებისას ბიუროკრატების წუწუნისგან. ასევე მაძლევს საშუალებას, აუღელვებლად გადავიდე სწავლის შემდეგ და ბოლო ეტაპზე. ბევრი კარგი სამსახურის ძებნისას ჩაბარებული Vordiplom-ი ერთ-ერთი მთავარი მოთხოვნაა. ყველაზე მთავარი, მაგრამ ჯერ გაურკვევლი პლიუსი კი მდგომარეობს იმაში, რომ შეიძლება... შეეეიძლება, თუ ძალიან გამიმართლებს უცხოელი სტუდენტებისთვის გამოყოფილი "მოსტიპენდიო" ფულადი დახმარება მივიღო. სტიპენდია სხვა სფეროა, პრინციპში. ამ შემთხვევაში თვიურად გერიცხება რაღაც თანხა ანგარიშზე, რომელიც სწავლის დასრულების და შენი პროფილით მონახული სამსახურის შოვნის შემდეგ უნდა დაუბრუნო სახელმწიფოს(თუ არ ვცდები სრულად არა... უნდა გავარკვიო). გუშინ გავიგე, რომ ეს ეტაპი გავლილი უნდა მქონდეს, განაცხადი რომ წარვადგინო... ჰოდა, ვცდი... ჩემი რა მიდის :D


ყველაზე დიდი სარგებლობა ამ გამოცდების ჩაბარებამ მოუტანა ჩემს თვითშეფასებას და სულიერ სიმშვიდეს. ახლა ერთით ნაკლები პრობლემა მაქვს, რაც თავისთავად ძალიან კარგია.


ჰოდა, ბოლო გამოცდაში რომ არ ჩავიჭრა მოულოდნელად, უნდა დავჯდე ახლა და 4 წიგნი + დაახლოებით 12 სტატია უნდა წავიკითხო და დავამუშავო... თქვენ კი, დიდი და დიდზე დიდი მადლობებეი და 2kiss-ები თანადგმოსთვის :*

10.09.09

ორწამიანი მიმოხილვა და შემდეგ ისევ სამეცადინოდ გავარდნა

ლიოლ...
ესე იგი, დავიწყებ კონსტრუქციულად: 2003 წლის 14 ნოემბრიდან ვარ გერმანიაში. ჩვეულებრივი 19 წლის გოგო ვიყავი მაშინ, ჩვეულებრივი ოპერი, მერე ენის სტუდენტი, მერე ერთი წელი ერთი უნი და მესამე წელია ახლა ვარ მეორე უნიში. ახლაც ჩვეულებრივი გოგო ვარ, უბრალოდ 25 წლის :D


ჰოდა, ახალი ჩამოსული რომ ვიყავი, ფრიად ვკაიფობდი დიდი ხნის ჩამოსულ სასტავზე, ზემოდან რო გეუბნებიან გამარჯობას, ან არც გეუბნებიან. :D იმჰო, მკიდია. შეიძლება ქუჩაში ვინმე ვნახო და მივხვდე,რომ ქართველია, მაგრამ აუცილებლობად არ მიმაჩნია, ჩავეხუტო. მაგრამ თუ ისე მოხდა, რომ შევხედეთ ერთმანეთს, ღიმილით ვესალმები და ვაგრძელებ გზას.

რა თქმა უნდა, კარგი და ზრდილობიანი ხალხიც ბევრია აქ და საერთოდ, მიუნხენში ბევრი კარგი ქართველი ცხოვრობს.

ახლა აღარ ვარ ახალი ჩამოსული, ასე რომ იმ დიდი ხნის ჩამოსულებისგან "ნორმალური გამარჯობა" დავიმსახურე :D მაგრამ შარი ხომ არ ილევა... ახლა ახალი ჩამოსულები დაისტრესნენ და ჰგონიათ, რომ თუ ყველას ცხვირს აუბზუებენ და ანახებენ, რომ აი, მკიდია, დიდი ხანი ხარ თუ არა აქ და აქეთ მეხვეწე, რო გაგიღიმო, მაგარი როჟები იქნებიან. :D
დასტოინის სახით გესალმებიან :D

ოლიმპიადაა, მლიაჰ? :D

ვინც უფრო დიდხანს იქნება გერმნიაში, უფრო მაგარი როჟაა???


fuckin' გუტჯისტან, იმჰო. :puke:


დამაიგნორეთ, იმჰო, სულ არ მკიდია? :D



ახლა, აიღეთ ეს პოსტი და შესაბამის ადგილებში "ძველი ბლოგერი" და "ახალი ბლოგერი" ჩასვით და welcome to ქართული "ბლოგოსფერო" :D

თვით Blogspot-ის რეიტინგი

  © Chaotic Reality

Design by Emporium Digital via Blogspot templates