Day Two: Nine things about yourself:
ჰმმმ... მართლა გამოწვევა გამოდგა. ბევრჯერ მაქვს მსგავსი რამე დაწერილი და აღარ მინდა გავმეორდე.
ამიტომ დავტოვებ ამ ფანჯარას ღიას და იდეები თუ მომივა, ჩამოვწერ...
ჰოდა:
- basic ამბები რომ მოვიშოროთ თავიდან: მიყვარს მწვანე ფერი და ყველანაირი საჭმელი თოხლო კვერცხის გარდა.
- როდესაც ვზივარ, ფეხის თითები სულ მოკეცილი მაქვს. აი, დაახლოებით ისე, ოსურის ცეკვაში რომ ცერებზე დგანან. ფეხსაცმელებში ადგილი თუ მაქვს, მაშინაც. :D
- ძალიან იოლად აღვფრთოვანდები რამით, მაგრამ ასევე ძალიან იოლად და მიზეზების გარეშე შეიძლება უცებ გადავწყვიტო, რომ მომბეზრდა (მათ შორის ადამიანებიც).
- როდესაც კომენტარზე :) სმაილს ვწერ, ძირითადად ვგულისხმობ: "Whatever... dumbass! You're stupid. Fuck you".
- ვაგროვებ კონცერტების, ფეხბურთის მატჩების ბილეთებს :D შეგიძლიათ იხილოთ პოსტი ჩემს Door of fame-ზე. თუმცა, მას შემდეგ ბევრი ბილეთი დაემატა. Update პოსტი არ გვაწყენდა...
- გონებაში პლიუსებს ვუწერ ადამიანებს, თუკი შემთხვევით საუბარში ახსენებენ, რომ უყვართ ჩემი ფავორიტი ფილმი/ავტორი/წიგნი/ჯგუფი.
- საერთოდ, საკმაოდ ემოციურად გამოვხატავ როცა რამე ახალს აღმოვაჩენ და თუკი ამ დროს "so what?" სახით შემომხედავს მოსაუბრე, ჩემს თვალში მოცემული სფეროს lame-ების სიაში ხვდება... მეორედ იგივე ადამიანთან მსგავს საკითხზე აღარ ვიწყებ ემოციების ხარჯვას, მაინც ვერ გაიგებს და :D
- "There are no 2nd chances. You fuck it up once, you've fucked it up forever!" - ჩემი მუდმივი სტატუსი ერთ-ერთ P2P-ზე. ძალიან ხშირად დამოწმებული საწინააღმდეგოს მტკიცებისას ცხვირში არტყმით :D ანუ, მოკლედ რომ ვთქვათ, არ მწამს "ყველაფერი ძველებურადაა" Bullshit-ის და აღარ ვცდილობ patchwork რეჟიმში სოციალური წრეების შენარჩუნებას.
- თუ თქვენ აგვიანებთ, მე უკვე არ მევასებით. მაგრამ თუ თქვენ 20 წუთია უკვე აგვიანებთ და მირეკავთ კითხვით: "უკვე მანდ ხარ?" მაშინ მე თქვენ ძალიან არ მევასებით და შეგიძლიათ ხელის თითებზე გადაითვალოთ, კიდევ რამდენჯერ შეგხვდებით სადმე (ცალი ხელის მტევანიც ბევრი იქნება, მაგრამ მაინც). ანუ, ვერ ვიტან, როცა აგვიანებენ! :D
იდეის ლინკი: 10 day challenge.
