confessions of a ზარმაც!

დღეს, სამსახურიდან მოსვლის შემდეგ:

• უნდა დამეწერა წერილი, ბანკში ანგარიშის დახურვასთან დაკავშირებით.
• უნდა დამეწერა მეორე წერილი, მობილურ კომპანიასთან ხელშეკრულების დასრულებასთან დაკავშირებით.
  
• უნდა დამელაგებინა სახლი... მთლიანად! ტანსაცმლის თავის ადგილას დადება არ ითვლება!
• უნდა წამეკითხა paper, რომელიც ძალიან მნიშვნელოვანია. რომლის გარეშეც ვერ გავაკეთებ ვერაფერს პროექტისთვის. რომელიც უკვე კარგა ხანია, წაკითხული უნდა მქონდეს, რადგან პროექტი დავიწყე 18 აპრილს და სულ 3 თვიანი ვადა მაქვს.
• უნდა გადამეხედა ჯავას კლასებისთვის, რომლებიც ზემოთხსენებული პროექტისთვის მჭირდება.
• უნდა განმეახლებინა ჩემი CV.
  
• ასევე მენახა, რამე საინტერესო განცხადება ხომ არ დაიდო job-საიტზე. (დედი, 8 ივნისს კონტრაქტი ვის ეწურება?! ჰა?! ვისა?! არ მესმის კარგად, ცოტა ხმამაღლა! :| )
  

მე კიდევ უნამუსოდ ვუყურე ფეხბურთს (და კინაღამ სარეცხი დამრჩა მაგის გამო გასარეცხი. არ ვარ ოჯახში შესაშვები :D) და შემდეგ How I met your mother-ის, კაცმა არ იცის, რამდენ სერიას....
:|

ხვალ დილით სამსახურში ყოფნას ვაპირებდი...

p.s. ამაძრეთ სახე!!!

მე პატარა.... ფანი ვარ

თანამშრომელი ბაიერნის ფან-კლუბის წევრია და ბილეთები შეუკვეთა გერმანულად, 2 თვით ადრე :D

თუ მანამდე არ მოვკვდი, დიდი სიამოვნებით გადავაწვდი ცხვირსახოცს SV Werder Bremen-ის ფანებს :D

"FC Bayern, Stern des Südens, du wirst niemals untergehen,
weil wir in guten wie in schlechten Zeiten zu einander stehen.
FC Bayern Deutscher Meister ja so heißt er, mein Verein,
ja so war es und so ist es und so wird es immer sein !!!"

R.I.P.

მთელი დღე ვგეგმავდი, სვითის დავალებაზე დამეწერა რამე. წესით, პარასკევს უნდა მექნა ეს, მაგრამ სემესტრში 5 საგამოცდო საგანი თავისას ითხოვს.

ახლაც ვერ ვწერ დავალებაზე... დღეს ყველა გაზეთის გარეკანზე ენკეს დასაფლავების ფოტო იყო გამოსახული. ვინ არის ენკე? ჰმმ.. უნდა ვთქვა, რომ არც მე ვიცოდი, მიუხედავად იმისა, რომ ფეხბურთს დიდი სიამოვნებით ვუყურებ ხოლმე. გერმანიის ნაკრების გუშემატკივარი არ ვარ და ბუნდესლიგაზე მის აღმატებულესობა ბაიერნს ვქომაგობ... ამიტომ გამომეპარა Hannover 96-ისა და გერმანიის ნაკრების მეკარე.

სამსახურში რომ ჩამოვარდა მასზე საუბარი, ერთ-ერთმა თანამშრომელმა: "უff, თავი მოიკლა, თორემ ახლა უცებ არ ათამაშონ უფრო ხშირადო". შოკი მქონდა... მთელი გერმანია დასტირის ადამიანს, რომელიც უმძიმესი დეპრესიის ფორმით იტანჯებოდა თურმე და ამ დროს ცინიზმი ცოტა უადგილოა, მგონი.

თუმცა, სხვა რამეზე მინდოდა დაბლოგვა. იმ ადამიანებზე, რომლებიც თვლიან, რომ დეპრესიაში პიროვნება თავად იგდებს თავს, რომ ეს დაავადება არაა და რომ სარკესთან დგომა და "juhuuu, ყველაფერი კარგადაა"-ც კი იოლი გამოსავალია. დეპრესიულმა უნდა გაუღიმოს ყველას და ყველაფერი ხომ მოგვარებულია?! მთავარია, სხვები არ შეაწუხოს და მერე რა, თუ ისეთ დონემდე მივა, რომ მატარებელს ჩაუვარდება... მთავარია, ჩვენს გაზულუქებულ, "ყველაფერი კარგადაა" ყოფაში ვინმემ ნეგატივი არ შემოიტანოს. :puke:



Wie ich solche Unmenschen hasse. :puke:



ხანდახან ეჭვი მეპარება ჩვენს ადამიანობაში, ზოგადად. ასეთი გულგრილები ცხოველებიც არ არიან... ჩვენ თავი მათზე აღმატებული გვგონია...


R.I.P.