Not much longer 25

სულ რაღაც 5 დღე და ოფიციალურად დავხურავ საუკუნის მეოთხედს.

სკაიპის პროფილმა უკვე პოსტის სათაურის გერმანული ვერსია გაააქტიურა პროფილში ჩემი ასაკის გასწვრივ!

არადა, მთელი 5 დღე დამრჩა!!!!

მაცადეთ, ბატონო!

აქ ასაკს საერთოდ ვერ ვგრძნობ. სასაცილოდ პატარა რიცხვია 25. საქართველოში კი უკვე გადადებული ვყავარ ბევრს და ერთი ნაცნობის თქმისა არ იყოს, "ცხვარს მაბამენ ფეხზე". :D
ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ მამაჩემი წინა წლის "თავში ხელების ცემას" არ გაიმეორებს, როცა ვეტყვი, რომ 25-ის კი არა, 26-ის ვარ და აი, როგორ დავბერდი :D



ყველაფერი დაგეგმილი მაქვს Brainwash-party-სთვის, მაგრამ მე რის Chaotic ვიქნებოდი, სიბრძნის კბილს გუშინ რომ არ მოსვლოდა თავში აზრად, ღრძილი ამოეჭრა?!

ჯერ-ჯერობით არ მტკივა. იმედია ოთხშაბათამდე გავქაჩავ ისე, რომ ზაზუნის ყბა-სახე-ლოყა არ გამოვიბა და პარასკევს ჩემი ფეხით წავალ ოთხივეს ამოსაღებად.


პ.ს. არსებული სუბიექტური თუ ობიექტური ფაქტების გათვალისწინებით, არსებობს შანსი იმისა, რომ მობილური გავთიშო 2-ში. თუმცა, მეორეს მხრივ, 2-3 არასასურველი ზარის გამო რატომ უნდა ვთქვა უარი ჩემს საყვარელ კომუნიკაციის საშუალებაზე წელიწადის ყველაზე საყვარელ დღეს?!

პ.პ.ს საჩუქრებს მივიღებ ყველანაირი წუწუნის გარეშე. :D

ოჰ, ეს ტელევიზორი... კიარადა, skype

ჰმმ... ის, რომ საერთოდ არ მებლოგინგება, არა უშავს, ხომ?! :spy:

რიდერიც გადამევსო წასაკითხი პოსტებით. თუმცა, სულ გახსნილი მაქვს და სულ ვკითხულობ თითო პოსტს.... ხზ...

რაღაც წმენდის თვე მქონდა. ჯერ რიდერიდან ამოვშალე ბლოგები, რომლებსაც read more ფუნქცია აქვთ გააქტივირებული. სულ რამდენიმე დავტოვე და არ ვიცი, რამდენად შევამცირებ ამ რიცხვს. sorry, მაგრამ ნახ. ეს read more!!!

მერე ახალი სკყპე შევქმენი :D უკვე მქონდა მსგავსი მცდელობები და ამის შესახებ ბლოგზეც დავწერე. თუმცა, ამჯერად უფრო რადიკალურად მოვიქეცი: სრულიად ახალი ID შევქმენი და ძველზეც განვაცხადე, მივდივარ-მეთქი. ვინც დამამატა-დამამატა, ვინც არა და, აწი კაი დროსია :D ჰოდა, ისეთი სიმშვიდე სუფევს ახლა ჩემს სკყპე-ლისტში, რომ გადარევა შეიძლება.
მართლა მარტო ის ხალხი, ვინც მინდა ლისტში. არავინ ზედმეტი, არავინ just ვალდებულების გამო...
"ნათესავების სკყპე" დავტოვე ისევ, რაღა თქმა უნდა. :D


ჰო, ჩემმა დამ აღმოაჩინა Facebook და იასნა, NetworkedBlogs-ის საშუალებით ეს ბლოგიც. OMG... OMG. :D
სვითის რჩევა გამახსენდა, არაა საჭირო, ნათესავებმა იცოდნენ ბლოგის შესახებო და კი დავფიქრდი, მაგრამ na ja :D მამენტ, რა freak-იც ვარ, ოჯახის წევრებზე უკეთ ვინ იცის, ასე რომ, დავბლოგავ, რაზეც მომინდება. :D ნუ, კარგი იქნება დედაჩემმა არ დაიწყოს კითხვა, რაღაც დოზით მაინც ვგონივარ კარგი და ეგონოს :D





მდას, ფრიად პიზდეცინტელექტუალური პოსტია, იმჰო... არადა,ამ ბოლო დროს ისე მინდა ვპოსტო და არ ვიცი ხოლმე,რაზე... ზოგი რამე ძალიან პირადულია, ზოგიც მარტო ჩემთვის საინტერესო... ზოგისთვის დრო არ მაქვს და .... მგონი პირველი მიზეზი დროის იქონლობაა. მაგრამ რადგან ეს დრო მეცადინეობას თუ არა, მეცადინეობის მცდელობას მაინც ხმარდება, ასე თუ ისე მშვიდად ვარ :D

Tja, ich zisch dann mal ab.... bis zum nächsten mal... :)