Google reader, what are you doing? Google reader, stahp!
ჩემი რიდერი როგორი იყო, იცით?
თემატურად დალაგებული: ტექ-ბლოგები, ბლოგები გენდერზე, ბლოგები ფემინიზმზე, ბლოგები lifetyle-ზე, ბლოგები საკვებსა და რეცეპტებზე (შიმშილის ჟამს განსაკუთრებით ასწორებს თვითგვემა), ბლოგები ხელოვნებასა და ლიტერატურაზე, სელებრითების ბლოგები, ქართული პირადი ბლოგები...
უცებ გავიხედ-გამოვიხედე და როდის შემდეგ გახდა ჩემი რიდერი mummy blog-ებით სავსე? ახუეწ...
არ მევასება ეგეთი ბლოგები. როგორც წესი, არ ვიწერ ხოლმე. რაღაც "ჩემი შვილი ხომ არის ჩემი სამყაროს ეპიცენტრი და უეჭველი, უეჭველი შენისაც უნდა იყოს" გემოს მიტოვებს ტუჩებზე.
მერე თან facebook-ს გადავხედე და ყველან "კბილი ამოგვდის", "ბაღში მშობლებს აუტიზმი აშინებს"(ჩემი ნათლული დედა ჩიოდა), ჩემი ბავშვობის მეგობრების შვილების სურათები "ისეთ, ასეთ და კიდევ ისეთ და მრავალჟამიერ ასეთ" პოზებში და რა ამბავია-მეთქი და უცებ გამახსენდა: ასაკი...
ცოტა დროც გავა და შვილიშვილების სურათები გაჩნდება...
მერე, კიდევ უფრო ცოტა დრო გავა და R.I.P. უფრო ხშირად იქნება სტატუს-აფდეითი, ვიდრე "რას გვიშვრება პრეზიდენტი" (ნუ, ეგ მერეც იქნება)....
nothing abnormal...
ჩემი რიდერიც ასეთი პოსტებით იქნება სავსე... ნასტასიას იავნანებით, შორენის ცოტა მელანქოლიური ფიქრებით, აუცილებლად რომ დავაპაუზებ, რასაც ვუსმენ იმ წამს და ისე წავიკითხავ, ბაბისას ულამაზესად გაბერილი მუცლით, რომ არ ვიცნობ და მაინც სულ მგონია, რომ ისეთი მშვიდია...
წარმოდგენაც კი არ გვაქვს, ისეთი დოზით "ვაბერდებით ერთმანეთს"
and nothing abnormal about that either.
გააგრძელეთ წერა :)
love,
Chaotic
Posts mit dem Label ნასტასია werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label ნასტასია werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
10.11.12
09.12.09
შენი წერილის მიღებამდე ვიჯექი და პირველად დასაწერ სტუმარ პოსტს ველოდებოდი.. .
და კიდე უფრო მანამდე შენ ხარ პირველი ბლოგერი,ვინც გაგიცანი. . .
და როცა თემაზე ვფიქრობდი,რაღაცეები მარტო იმიტო გამოვრიცხე,რო იმ თემებზე უკვე ვიცით ერთმანეთის აზრი...
კიდე რა მიყვარს,იცი,ეიფორია. . .
პირველად რო გნახე,მაშინაც ეიფორიული ვიყავი. . .
და ეს ბოლო დღეებიც კატასტროფულად ეიფორიული ვარ,სავსე და არაყოველდღიური მე. . .
კიდე იცი რა მიყვარს,ადამიანებს რომ ბევრი რამე არ უნდა აუხსნა და მალე რო შეგიძლია გადაწყვიტო, ,,შენია'' თუ არა...
კიდე,მიყვარს როცა ბევრი ისეთი რამე არსებობს,რაც გიყვარს და როცა შეგიძლია ამაზე მოყვე . ..
ხოო,კიდე ის მიყვარს,როცა შენ თავში რესურსს გრძნობს,როცა იცი რომ რამე შეგიძლია და როცა შენი თავი შენი რესურსების გამო პატივისცემას იმსახურებს. . .
ვიცი,რომ შიგადაშიგ ყველას ,,გვიჭედავს''თვითშეფასება,მაგრამ ისიც ვიცი,რომ შენ ერთერთი ბევრრესურსიანი ადამიანი ხარ. . .
ამიტომაც შენ უნდა გქონდეს კიდევ უფრო ბევრი ისეთი რამე,რაც ეიფორიას,სიყვარულს და თვითშეფასების ამაღლებას შენთან დაასახლებს. . .
როდესმე მალე მოვ თოვლი. . .
როდესმე ალბათ ისევ შევწვავთ ერთად კვერცხს და ვიჭორავებთ ზღვის გოჭებზე. . .
როდესმე გავიცნობთ სხვა ბლოგერებსაც. ..
და მე როდესმეც მიყვარს,იმიტო რო ადვილად შესაძლებელია,როდესმე სხვა რამეები მოხდეს პირველად. . .
მოულოდნელად გაალკოჰოლიკებული და ძლივს პოსტის დაწერისთვის თავის მომბმელი
ნასტასია
Labels:
guest post,
ნასტასია
Abonnieren
Posts (Atom)

