მე და ჩემი კბილის ჯაგრისი

გამარჯობა, ქრისტი!
მოვედი, უჯაგრისოდ.
მე და ქრისტი მეგობრები ვართ.

რატომ ჯაგრისი?
არა, იმიტომ არა, რომ სტომატოლოგი ვარ.
უბრალოდ, ჩემი და ქრისტის ძველი, ძალიან გულახდილი ღამის საუბრები გამახსენდა.
ცოტა სენტიმენტალურობა შემეპარა და, ვინაიდან, ჩემი პროფესიით მოწამლული ვარ, აი, ვიწყებ..
მაშ, ასე:

ამერიკაში გამოკითხულთა 90 პროცენტმა აჩვენა, რომ ადამიანის საუკეთესო გამოგონება, ბორბლის, კომპიუტერის და მობილური ტელეფონის შემდეგ, სწორედ ჩვენი მეგობარი კბილის ჯაგრისი ყოფილა.
აბაა..

ცნობისთვის, ყველაზე ძველი, 250 წლის ჯაგრისი ცხოველის ძვლისგან იყო დამზადებული და 10 სანტიმეტრი სიგრძისაა..
ის კი, რასაც თქვენ დღეში კაკ მინიმუმ ორიჯერ უყურებთ (ფხუკ), მხოლოდ 1937 წლიდან იწარმოება

ჯაგრისები არსებობს ხელოვნური და ბუნებრივი (ისე, მეგობრულად გირჩევთ, ბუნებრივს ნუ ეცემით, სხვა დანარჩენისთვის სალხინო არსებობს)

ბარემ ჭკუისდამრიგებელი მეტაკა და აქვე დავსძენ, რომ ჯაგრისის ზომის სწორი შერჩევა, ძალიან მნიშვნელოვანია. მისი თავი არაუმეტეს სამ კბილს უნდა ფარავდეს.
(აქ თავისთავად იგულისხმება "არაფრის")


ჩემნაირი სიზარმაცის ეტალონებისთვის არსებობს ელექტრო ჯაგრისები (არც ამას გირჩევთ) და სუპერმეგა მიღწევა - სპეციალური მცირე ზომის კბილთაშორისი ჯაგრისები, მაგრამ მათ ძირითადად იყენებენ პაროდონტიტის დროს ან ბრეკეტის ხმარებისას, ასე რომ, ჩემი აღფრთოვანება და ხოტბსხმა სავსებით უადგილო იყო.

მოკლედ, ამაზე გვეყოფა..
სულ სხვა საკითხე მინდოდა მესაუბრა...
არა, ჯაგრისზე, მაგრამ ...
ნუ, იმაზე, რამხელა სოციალური დატვირთვა აქვს კბილის ჯაგრისს.
აი, მაგალითად მე, ვხელმძღვანელობ შემდეგი ძირძველი სიბრძნით - "მითხარი როგორი ჯაგრისი გაქვს და გეტყვი ვინა ხარ შენ!"
ანუ, თუ ჩემსავით სამჯერმოსაკეც და ნათურებიან ჯაგრისს ეძგერეთ და უკანასკნელი ლარები მიახარჯეთ, შემდეგ კი შიმშილით კუჭი ისე გაგიხმათ, რომ ლამის ცხოველურად დაკვნიტეთ ეს უპატარავესთავიანი საცოდაობა, ე.ი. თქვენ ღორი ხართ! უფრო მეტიც - მეშჩანიც და, რა ვიცი, ალბათ გაიძვერაც :D

ნუ, არც ამაზე მსურდა საუბარი..
სად წავედი..
აი..
შენ ხარ შენ
ცხოვრობ..
ოცნებობ, მუშაობ, უკვე წარმატებული კარიერა გაქვს. პროფესიულ წრეებში ავტორიტეტით და პატივისცემით სარგებლობ..
ელიტური წვეულებები თქვენ გარეშე არ იმართება.. ვერ..
შენი მიღწევები მუდამ დასაწყისს ჰგავს..
კარგ სამსახურთან ერთად, კარგი სახლი, მანქანა..
ყოველდღე სახლში გვიან ბუნდები, მძიმე სამუშაო დღიდან..
და სახლში ვინ გელოდება?

დედ-მამა არა, რა თქმა უნდა..
არც დედმამიშვილები..
არც შვილები, ცოლი/ქმარი არ მიხსენებია..
არც მეგობარი გოგონა/ბიჭი
მხოლოდ შენი ჯაგრისი.


ერთხელაც ამ ელიტურ წვეულებას შენი სახლი მასპინძლობს..
ყველას აინტერესებს შენი პირადი ცხოვრება..
ვისთან ცხოვრობ, რას აკეთებ და ვისთან გძინავს ბოლოსდაბოლოს!
ვინ იტყვის ამის შესახებ?
ვერც დედა, ვერ მამა, ვერ შენი მეორე ნახევარი და მასთანშობილი ნაშიერები.
ისევ შენი ჯაგრისი...


წლები გადის და შენი სახლი მხოლოდ ერთ სიახლეს ელოდება...
რას?
ჯაგრისს!
ერთი შეხედვით ჩვეულებრივ ჯაგრისს ძალიან, ძალიან დიდი სოციალური დატვირთვა აქვს.
ჩემთვის ესაა რომანტიზმის უმაღლესი გამოვნილება.
როცა ჩემს აბაზანაში ჯაგრისი წყვილდება :) ე.ი... ეს ხომ ბევრს ნიშნავს...
არ ვიცი, შეიძლება ცოტა დებილი ვარ, მაგრამ..
მოკლედ, ჩემი ერთი დიდი ინტიმური საიდუმლო გაგანდეთ :D

No-GO!

დიდი მადლობა ქრის მოწვევისთვის!
sorry, ამდენი ხანი რომ ვერ მოვაბი თავი. იცი რატომაც და მადლობა რომ გესმის ჩემი.

ნუ აქ ახლა მეგობრობაზე არ ვილაპარაკებ, საკმარისად დაპოსტე მეგობრობაზე, მეგობრებზე და ჩვენს საერთო "საუკეთესო მეგობარზეც".

ესეც არაა ახალი თემა!

მაგრამ ...

რადგან კომენტარების დადებასაც ვერ მოვაბი თავი, ყველაფერს ერთად დავწერ.

ანუ დიდი კომენტარი ქალის და მამაკაცის ურთიერთობაზე

ნუ ქალი რომ არ ყოფილიყო მოწყენილი ადამი ახლაც სამოთხეში იჯდებოდა...
კაცებო, დღეს არავინ შეგიქმნის ქალს!...

და ქალი რომ არ ყოფილიყო და ქალი რომ არ ვიყო, ახლა ამ პოსტსაც ვერ დავწერდი.



ამას წინათ რომელიღაც ბლოგზე წავიკითხე რჩევები მამაკაცებისთვის, "როგორ შევაბათ ქალი"!
ბევრი ვიცინე, იმ რჩევების მიხედვით ვერც ერთი კაცი ვერ შემაბამდა!
ნუ ქვის ნამდვილად არ ვარ და ნამდვილად მამაკაცები მომწონს! მაგრამ ყველა ქალი ინდივიდუალურია (მიუხედავად იმისა რომ კაცები ამას ვერ ხედავენ ან არ ხედავენ!) და დაზეპირებული კომპლიმენტებით მამაკაცებს რამის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ. რა თქმა უნდა, არიან მამაკაცები რომლებიც ფლირტის ხელოვნებას ფლობენ, მაგრამ ისინი განსხვავებით დაზეპირებული კომპლიმენტებისგან, ჯერ აკვირდებიან ქალს როგორია, ცდილობენ მისი ხასიათი გაიგონ და იმის შესაბამისად იწყებენ ფლირტს (ნუ არსებობენ ჭკვიანი მამაკაცებიც!)


ქალი...

ქალების უმრავლესობა იმითაა დაკომპლექსებული , არის თუ არა ის საკმარისად ლამაზი!
არ მოგწონს საკუთარი კეხიანი ცხვირი, გაქვს არც თუ ისე თეთრი კბილები , მონგრეული ფეხები, დიდი უკანალი, თხელი თმა, არ ხარ ქერა და ათასი სისულელე და წვრილმანი რომელიც თავში გიტრიალებს და საკუთარი თავის გამოჩენის საშუალებას არ გაძლევს. ამ დროს კი ქუჩაში შეგხვდება შენზე ბევრად უფრო მსუქანი და უშნო ქალი, რომელსაც გვერდით ძალიან მაგარი ტიპი უდგას და ფიქრობ "მე რატომ არავინ არ მყავს!" და ნერვებმოშლილი დაწყებულს დიეტასაც არღვევ...

კაცი...


"რა უნდათ ქალბეს თვითონაც არ იციან!" მამაკაცებისთვის თავის დასამშვიდებელი,საყვარელი გამოთქმა და არც ერთი მათგანი არც ცდილობს გაიგოს რა უნდა ქალს. არადა ქალს სწორედ ეს უნდა, მამაკაცს მისი ესმოდეს



ცხოვრების გასაადვილებლად, არსებოს კატეგორიები, რომლის მიხედვით ამა თუ იმ ქალს თუ მამაკაცს დიდ თუ პატარა ქვაბში დაახარისხებ და იტყვი ეს ჩემი ტიპი არაა!... მაგრამ იმის გასაგებად,შენ დიდი თუ პატარა ქვაბის თავსახური ხარ ვერანაირი ტესტი და კატეგორია ვერ დაგეხმარება, გარდა საკუთარი თავისა.

ჩემმა ერთმა ნაცნობმა თავისი ქმარი ინტერნეტით გაიცნო, და იმ კაცებიდან აირჩია, რომელიც "ფილტრის" შესაბამისად ყველაზე ნაკლენად ესადაგებოდა და მათი ურთიერთობა წარმოუდგენელი იქნებოდა!არადა ,არაჩვეულებრივად უგებენ ერთმანეთს და დღესაც ძალიან ბედნიერები არიან.

არ არსებობს არანაირი ტესტი და კატეგორია, რომელიც შენთვის სასურველ ქალს და მამაკას გაპოვნინებს. ყველაზე კარგი ტესტი საკუთარი თავი და გამოცდილებაა.


და მთავარი No-Go!
შეცდომები რომლებიც ყველაფერს აფუჭებს!


ნუ მე რა შეცდომები დავუშვი არ ვიცი, ნუ რომც ვიცოდე აქ ნამდვილად არ დავწერ...

საკუთარი გამოცდილებიდან
No-Go სია ანუ შეცდომების, რომლებიც კაცებმა ჩემთან დაუშვეს:

No-Go! თუ ცოლი გყავს! და თან ორი შვილით!
No-Go! როდესაც ახალ შეყვარებულს უყვები შენს ყოფილზე.
No-Go! როდესაც დათვივით თმიანი ხარ. ცხოვრება განვითარდა და ჯუნგლებში აღარ ვცხოვრობთ.
No-Go! როდესაც 7 სხვადასხვა ბოზთან დადიხარ და ამას თან სიამაყით მეუბნები.
No-Go! როდესაც მაინც იგივეს მეკითხები,როცა უკვე გიპასუხე და თავიდანვე გაგაფრთხილე, რომ ნერვები მეშლება როცა ერთი და იგივე კითხვას რამდენჯერმე მიმეორებენ.
No-Go! დაზეპირებული კომპლიმენტები.
No-Go! როდესაც არ მისმენ რას გეუბნები და შენ თვითონ ფანტაზიორობ რა შეიძლება მეფიქრა.
No-Go! როცა არ შეგიძლია მოითმინო როცა ცუდ ხასიათზე ვარ და უარესად მიშლი ნერვებს.
No-Go! ყურადღებას არ აქცევ როცა რამეზე არას გეუბნები, გგონია რომ კის ვგულისხმობ.
No-Go! არ მომატყუო, შეცდომას უფრო ადვილად ვპატიობ ვიდრე ტყუილს.

და რა ვიცი კიდევ რამდენი No-Go, ყველაზე კოშმარი ისაა რომ თავიდანვე გეუბნები, თუ გინდა რომ ჩემთან ურთიერთონდა გამოგივიდეს რა არ მიყვარს და რა მიყვარს.ჩინურად ნამდვილად არ ვამბობ ამ ყველაფერს და ძნელია რომ გაიგო?



ვიცი რომ შენც უამრავი No-Go გაქვს და თუ არ მითხარი, არ გაგიკვირდეს, რომ მეც გავაკეთო ის რაც ნერვებს ძალიან გიშლის. შენგან განსხვავებით მოსმენა ვიცი და თან ყურადღებით.

მოკლედ ეს იყო ჩემი No-Go კაცების მიმართ.

იდეალური არავინაა,
აქ ფილოსოფოსების გამონათვაბების წერას არ დავიწყებ
რომ შენი თავი რომ უნდა შეიცნო და ასე შემდეგ...

რომ ყველა ქალი ლამაზია და რომ მასში ეს სილამაზე უნდა დაინახო და თუ ვერ ხედავ შენ ხარ ბრმა.
არ დაელოდო სანამ შენთან თვალის ექიმი მოვა და გეტყვის: "აი შენს მარჯვნივ რომ ქალი დგას ძალიან ლამაზია და ერთმანეთს ძალიან უხდებით" ან ისეთ სათვალეს მოგცემს რომლითაც მარტო "იმ ერთადერთს" დაინახავ...

შენ თვითონ შეხედე სად იყურები , ვის უყურებ და რას გეუბნება...

და მითხარი შენი No-Go!





მოკლედ სულ ამის თქმა მინდოდა
The Woman in Red

When He's Just Not That Into You

უამრავზე უამრავი იდეა მომივიდა თავში, როცა ქრისტინამ გესთ ბლოგერობა მთხოვა. Chaotic Reality, მგონი, ერთერთი პირველი ბლოგი იყო, რომლის კითხვაც დავიწყე და მიმიზიდა თავისი მრავალფეროვანი, გახსნილი და პმს-ური პოსტებით.
მე რაზე მინდა დავწერო? ჰეჰ. კაკ რაზ, იუთუბზე შემომხვდა ერთი ფილმის ტრეილერი, რომელშიც იმდენნაირი სიტუაციაა განვითარებული, ყველა მათგანზე შეიძლება პოსტის წერა და მერე დისკუსია.

"He's Just Not That Into You" - ქართულად თარგმნას ნუ მომთხოვთ, წარმოდგენა არ მაქვს, ზუსტად როგორ იქნება, ასეთი ცოდვები ისევ ვარეზნიკებმა ჩაიდინონ. გარდა იმისა, რომ ფილმის პროდიუსერი ჩემი დრიუ ბერიმორია, მთავარ როლს ასევე ჩემიანი სკარლეტ იოჰანსონი ასრულებს, რომ უსმენ ფილმის გმირებს, ლამის თავში შემორტყა, hell, მეც ხომ ასე ვიყავიო. თუმცა, ვიცი, რომ ბევრი გოგო არც შეიმჩნევს ამას:

• ყოფილა შემთხვევა, როცა დაგვირეკავს, რადგან ის აღარ რეკავს (კაკ მინიმუმ sms-ს მაინც მივწერდით)
• შეიძლება არც დაგვირეკავს, მაგრამ გულში გვჯეროდა - ისე მოვეწონე ტიპს, ვეღარ ბედავს დარეკვასო.
• "ძალიან ჭკვიანი ვარ... არა, ზედმეტად ჭკვიანი და ჩემი შეეშინდა."
• ამ დროს - HE'S JUST NOT INTO YOU AT ALL!

მე მქონია მსგავსი შემთხვევა. პირიქითაც მქონია, რომ he's so into me და მე - არა. ორივე შემთხვევა "ტეხავდა".
ქრისტინას უყვარს ხოლმე საინტერესო ლიტერატურის მოშველიება, მე მარტო ფროიდის და მეირ ლევინის მიმდევარი ვარ, ამიტომ ასეთები ნაკლებად გამომდის :ლოლ:
ჰოდა, თავს ვიმშვიდებ - სანამ სამყარო არსებობს, სანამ ადამიანები ვართ და მზეც ყველას თანაბრად მოგვეფინება - არაფერია საგანგაშო; I mean, არ მოსწონხარ? გაიარე. მოსწონხარ და შენ - არა, ისევ გაიარე.
თუმცა, როგორც დრიუ ბერიმორის გმირი ამბობს - თუ გინდა ადამიანი, იბრძოლე მისთვის, იქნებ, მართლა შენი მეორე ნახევარია. არის კიდევ მეორე მხარე - რა ბრძოლა, man, რომელი ოლიმპიური მედალი ეგაა, იბრძოლო და მოიპოვო. ან არის შენკენ, ან - არა.
ცოტა ამერია, მაგრამ თვითონ წარმოიდგინეთ, როგორ იქცევით ასეთ სიტუაციებში, რას აკეთებთ, რეკავთ თუ არ რეკავთ? იკიდებთ, როცა გიკიდებენ და პირიქით? ცხოვრება უფრო არეული ხდება, რაც მეტს ფიქრობ და სიღრმეებში მიდიხარ, ain't it?

სოფი გოლდენის ვერდიქტი: ისე მოიქეცი, როგორც გექცევინება. დარეკვა გინდა, დარეკე! გული გერევა, აირიე! ამოთქვი რა! მზე დაიჭირეთ და იარეთ, არ თქვათ, ხელები დაგვეწვებაო და კიდევ სხვა სარკასტული რაღაცები. Плевать мне на сарказм! ;)

მადლობა, ქრისტინა!