სადაც უნდა მივდიოდე...

ცდების შედეგად დამტკიცდა, რომ მე არ ვეძებ პრობლემებს, არ ვიშლი ნერვებს უსაფუძვლოდ, გული ცუდს ტყუილად არ მიგრძნობს!!!
წვრილმანები რომ გამოვტოვოთ, წამლებსაც კი ვსვამდი, ცოტა ნერვები უნდა დავიმშვიდო, ძილი დავირეგულირო გამოცდების მერე და ცოტა მშვიდად შევხვდე ყოველდღიურ პრობლემებს-მეთქი. ამ "ძენ" მდგომარეობაში 3 დღეც არ ვყოფილვარ, ეგრევე დიდი და უზარმაზარი შარი დამესხა თავს. :D
... წამლებმა იმოქმედა, თუ უკვე სერიოზულ უტოპიად მიმაჩნია 2 კვირა გადაბმულად უპრობლემოდ ყოფნა, არ ვიცი, მაგრამ მხოლოდ მეღიმება მწარედ :D

პ.ს. სანამ პოსტის წერას დავიწყებდი, რიდერში last.fm-ის რეკომენდაცია-პოსტები წავიკითხე და სულ შემთხვევით ამ სიმღერას დავაკლიკე, თემასთან საეჭვოდ ახლოს მყოფი სიტყვებით:

Danger will follow me now
Everywhere I go





თუმცა, ფეხდაფეხ ეს სიტყვებიც მოჰყვება:

Angels will call on me
And take me to my home

ვნახოთ, იქნებ, ახდეს... :)