არ ვიცი, რამდენმა ადამიანმა ნახა ეს შოუ უკვე, ამიტომ თანმიმდევრულად მივყვეთ.
რეალითი შუებიდან მხოლოდ Top Chef მომწონდა, სანამ ამ პროექტს წავაწყდებოდი.
Face Off არის შოუ, რომელიც მთლიანად სპეც-ეფექტებს უკავშირდება.
თუ თქვენ გიყვართ Star Wars, ზომბები, კარიბის ზღვის პირატები, დრაკულა და ასე შემდეგ, მაშინ ეს შოუ ზედგამოჭრილია თქვენთვის, რამეთუ ჟიურიში ამ ფილმების სპეც- ეფექტების შემქმნელები სხედან. წამყვანი კი Star Wars-ის ყველა "სახის" შემქმნელის შვილი და ამ ბიზნესში საკმაოდ ცნობილი ქალბატონი გახლავთ.
მინდა აღვნიშნო, რომ სპეც-ეფექტებში არ იგულისხმება კომპიუტერული გრაფიკით მიღწეული შედეგები, არამედ make-up.
აქ, ისევე როგორც ყველა სხვა რეალითი შოუში, იწყებენ რამდენიმე წინასწარ არჩეული კონკურსანტით. ისინი ერთმანეთს ეჯიბრებიან საუკეთესო ნამუშევრების შექმნაში. ყოველი გადაცემის ბოლოს ერთი მონაწილე სტოვებს შოუს და ასე გამოვლინდება ფინალისტი. ყველაზე დიდი პრიზი, თანხის და საჩუქრების გარდა, რომლებიც გამარჯვებულს გადაეცემა, არის შანსი, ამ ბიზნესში ფეხის მოკიდებისა, რაც საკმაოდ რთულია.
მე, მიუხედავად იმისა, რომ არცერთ ზემოთ ნახსენებ ფილმს არ ვწყალობ, ძალიან მომეწონა პროექტი. საოცრებაა უყურო მონაწილეებს, რომლებსაც უმოკლესი დროის განმავლობაში უწევთ დავალების შესრულება, კონცეფციის შემუშავება, მისი სისრულეში მოყვანა... და ამავე დროს, რა თქმა უნდა, საკუთარი კრეატიულობის და ნიჭის გამომჟღავნება.
პირველი სეზონი უკვე დასრულდა. მე ვუყურე ონლაინ რეჟიმში Movie2k.com-ზე და დიდი იმედი მაქვს, რომ მხოლოდ პილოტური სერიებით არ შემოიფარგლებიან და გააგრძელებენ გადაღებას.
ესეც ტრეილერი, თუ მსგავსი რამ:
ეს კიდევ ნაწყვეტი მეოთხე ეპიზოდიდან, youtube-ზე ვერ ვიპოვნე ნორმალური თრეილერი
p.s. ვინმე ღვთისნიერმა დამიკომენტოს სპეც-ეფექტებია, თუ სპეც ეფექტები, თუ სპეც. ეფექტები? :D
p.p.s. აუ, მოგეწონოთ რა, მოგეწონოთ!!!!
ბოლო P.s. ბლოგის საიდბარში (მარჯვენა ზემო კუთხეში :D) არის მოთავსებული გამოკითხვა და თუ არ დაგეზარათ, პასუხი დამიტოვეთ :*
Enjoy!!!!
Posts mit dem Label trailer werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label trailer werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
27.03.11
16.09.09
თეთრი და წითელი ნაწილაკები
მახსოვს, 2 წლის წინ პირველად რომ მივედი სამსახურში და მონაცემების შეყვანისას ჩემს ტოლ პაციენტს წავაწყდი, რომლის ბოლო ფორმულარიც უნდა შემეტანა ბაზაში, ძალიან ვინერვიულე. მაშინ 23ის ვიყავი და ჩემი ტოლის ბიჭის ცნობებში კითხვის გასწვრივ: "გარდაიცვალების მიზეზი: CML-ი" უნდა დამესვა ნიშანი. მერე დრო გავიდა, ჩვეულებრივ შემყავდა ახალი ცნობები...
მერე უკვე მონაცემთა დამუშავება რომ დამავალეს და მეორე პროექტი "გარდაცვალების მიზეზების გაწმენდა, დამუშავება, სტატისტიკები" იყო, ხშირად ექიმების სისულელეებზე ბევრჯერ გამიცინია: "გარდაიცვალა ლაიპციგში" ... ჰა??? WTF? რა შუაშია ლაიპციგი? მიზეზები მაინტერესებს. აქაც მეორე პლანზე გადაიწია ფორმულარებს ამოფარებულმა ადამიანმა...
მერე ძალიან დიდი ხანი რემისიების პროექტი მქონდა. აქ უკვე გადარჩენილების და ჯერ კიდევ ცოცხლების და რეციდივიდან გამოსულების სიხარულის სუნი ტრიალებდა.
მერე იყო AML (Acute myeloid leukemia)... აქ ყველაფერი უფრო სწრაფად და უფრო უიმედოდ ვითარდება, ვიდრე ქრონიკული შემთხვევისას... ზუსტად იმ პერიოდს დაემთხვა ერთი ქართველი გოგოს ALL... და თავიდან შემომილაწუნა ყველა შევსებულმა ფორმულარმა...
მაგრამ მიდიხარ, მუშაობ, სტატისტიკებს ითვლი... რამდენი დარჩა კიდევ ცოცხალი... და მერე სახლში წამოსვლისას ყურსასმენებში ვიღაც მღერის უდარდელად... ტანსაცმელივით იხდი ამ ადამიანების ისტორიებს და ტოვებ მომდევნო სამუშაო დღემდე სკამზე გადაფენილს...
2 თვის წინ პირველი სუიციდის ფაქტი მომხვდა ხელში, მოხუცი ბაბუის, რომელსაც აღარ უნდოდა...
ისევ ჩვეულებრივ მივდიოდი... ხანდახან მახსენდება ხოლმე ის ბაბუ...
გუშინ ფილმზე დამპატიჟა მეგობარმა. ეს პირველი და უკანასკნელი მელოდრამა იყო, რომელიც კინოში ვნახე. კიდევ კარგი ჩემს გარდა მთელი დარბაზი მოთქვამდა, თორემ შემრცხვებოდა ძალიან...
ფილმი იყო ლეიკემიაზე (APL): My sister's keeper ერქვა და აუცილებლად წავიკითხავ წიგნსაც.
ძალიან კარგად გაკეთებული ფილმი იყო, ჩემის აზრით... მე ორმაგად დამთრგუნა, იმიტომ რომ ვიცოდი, დღეს CML-ზე უნდა მემუშავა. ყველა, მხოლოდ ნომრით ცნობადმა პაციენტმა რეალური სახე მიიღო... მაგრამ...
მივედი, ვიმუშავე, წამოვედი... ახლა ჩარკვიანს ვუსმენ... ალბათ, ასეც უნდა იყოს... თორემ შეიძლება გაგიჟდე... ან, იქნებ, უნდა გაგიჟდე?! უნდა გტკიოდეს განუწყვეტლივ?!
არ ვიცი...
შეიძლება ის, რომ ეს სტატისტიკა რაღაც თუნდაც მცირედ წვლილს შეიტანს ამ ომში, არის უკვე ჩვენი გაკეთებული საქმე?? ან იქნებ, მეტს უნდა ვაკეთებდეთ???
არ ვიცი...
პ.ს. არავის ცრემლის გამომყოფებზე დაბიჯების განზრახვა არ დევს ამ პოსტში...
just...
მერე უკვე მონაცემთა დამუშავება რომ დამავალეს და მეორე პროექტი "გარდაცვალების მიზეზების გაწმენდა, დამუშავება, სტატისტიკები" იყო, ხშირად ექიმების სისულელეებზე ბევრჯერ გამიცინია: "გარდაიცვალა ლაიპციგში" ... ჰა??? WTF? რა შუაშია ლაიპციგი? მიზეზები მაინტერესებს. აქაც მეორე პლანზე გადაიწია ფორმულარებს ამოფარებულმა ადამიანმა...
მერე ძალიან დიდი ხანი რემისიების პროექტი მქონდა. აქ უკვე გადარჩენილების და ჯერ კიდევ ცოცხლების და რეციდივიდან გამოსულების სიხარულის სუნი ტრიალებდა.
მერე იყო AML (Acute myeloid leukemia)... აქ ყველაფერი უფრო სწრაფად და უფრო უიმედოდ ვითარდება, ვიდრე ქრონიკული შემთხვევისას... ზუსტად იმ პერიოდს დაემთხვა ერთი ქართველი გოგოს ALL... და თავიდან შემომილაწუნა ყველა შევსებულმა ფორმულარმა...
მაგრამ მიდიხარ, მუშაობ, სტატისტიკებს ითვლი... რამდენი დარჩა კიდევ ცოცხალი... და მერე სახლში წამოსვლისას ყურსასმენებში ვიღაც მღერის უდარდელად... ტანსაცმელივით იხდი ამ ადამიანების ისტორიებს და ტოვებ მომდევნო სამუშაო დღემდე სკამზე გადაფენილს...
2 თვის წინ პირველი სუიციდის ფაქტი მომხვდა ხელში, მოხუცი ბაბუის, რომელსაც აღარ უნდოდა...
ისევ ჩვეულებრივ მივდიოდი... ხანდახან მახსენდება ხოლმე ის ბაბუ...
გუშინ ფილმზე დამპატიჟა მეგობარმა. ეს პირველი და უკანასკნელი მელოდრამა იყო, რომელიც კინოში ვნახე. კიდევ კარგი ჩემს გარდა მთელი დარბაზი მოთქვამდა, თორემ შემრცხვებოდა ძალიან...
ფილმი იყო ლეიკემიაზე (APL): My sister's keeper ერქვა და აუცილებლად წავიკითხავ წიგნსაც.
ძალიან კარგად გაკეთებული ფილმი იყო, ჩემის აზრით... მე ორმაგად დამთრგუნა, იმიტომ რომ ვიცოდი, დღეს CML-ზე უნდა მემუშავა. ყველა, მხოლოდ ნომრით ცნობადმა პაციენტმა რეალური სახე მიიღო... მაგრამ...
მივედი, ვიმუშავე, წამოვედი... ახლა ჩარკვიანს ვუსმენ... ალბათ, ასეც უნდა იყოს... თორემ შეიძლება გაგიჟდე... ან, იქნებ, უნდა გაგიჟდე?! უნდა გტკიოდეს განუწყვეტლივ?!
არ ვიცი...
შეიძლება ის, რომ ეს სტატისტიკა რაღაც თუნდაც მცირედ წვლილს შეიტანს ამ ომში, არის უკვე ჩვენი გაკეთებული საქმე?? ან იქნებ, მეტს უნდა ვაკეთებდეთ???
არ ვიცი...
პ.ს. არავის ცრემლის გამომყოფებზე დაბიჯების განზრახვა არ დევს ამ პოსტში...
just...
Labels:
ALL,
AML,
APL,
CML,
My sister's keeper,
trailer,
ლეიკემია,
სტატისტიკა,
ფილმი
30.08.09
I could never be your woman (?)
ჰაჰ...
აი, თუ არა :D
ეს არის "პასუხი ფილმს-Prime" :D
კარგი, ჰო, ვაღიარებ, რომ ისეთი კარგად გადაღებული პასუხი არაა, მაგრამ მშვენივრად ამტკიცებს ყველაფერს, ვოტ!
არ გავიგო აქ ეს ფილმია და ბლეფიაო, ცხოვრებაში ასე არ ხდებაო და ა.შ.
დიახაც, რომ ხდება :D
ახლა გამაგდეთ, რომ ვიმეცადინო. just, ეს უნდა დამეპოსტა რა.
აი, თუ არა :D
ეს არის "პასუხი ფილმს-Prime" :D
კარგი, ჰო, ვაღიარებ, რომ ისეთი კარგად გადაღებული პასუხი არაა, მაგრამ მშვენივრად ამტკიცებს ყველაფერს, ვოტ!
არ გავიგო აქ ეს ფილმია და ბლეფიაო, ცხოვრებაში ასე არ ხდებაო და ა.შ.
დიახაც, რომ ხდება :D
ახლა გამაგდეთ, რომ ვიმეცადინო. just, ეს უნდა დამეპოსტა რა.
Abonnieren
Posts (Atom)
