კვირის წვრილმანები

მოკლე და ლაკონურ პოსტებს თუ ვერა, წინადადებებს მაინც შემოგთავაზებთ... :)


უარი ვთქვი- ერთ პრაქტიკაზე, რომელიც საერთოდ არ აღმოჩნდა აღწერილობის შესაბამისი. თან გაირკვა, რომ არ მჭირდება ის ქულები. ასე რომ, გადავიტანე ყურადღება დარჩენილ 6+1 საგანზე.

ჩავაბარე- გადატანილი გამოცდა და ფაქტიურად, კმაყოფილი ვარ ჩემი წინა სემესტრის შედეგებით.

დავლიე- წინა კვირას ლუდი+წითელი ღვინო+ ორნახადი ჭაჭა. სასიამოვნო საღამო იყო.

გავათენე- ღამე ზემოთხსენებული სმის შემდეგ და მომდევნო დღეს გასიებული თავით ვწერე დავალება.

აღმოვაჩინე- რომ ერთი ახალი ნაცნობი, ძალიან ახლო ნათესავების ძალიან ახლო ადამიანია. საქართველო პატარაა :D

გავაცილეთ- თანამშრომელი სამსახურიდან და ვიმწვადავეთ იქვე... მმმმ... ვიღაცას მოუწევს სირბილი კვირაში ორჯერ, გული მიგრძნობს! :wasntme:

გავიარე- გასაუბრება ახალ სამსახურთან დაკავშირებით. "დაგირეკავთ"-ო, მითხრეს, მაგრამ ეჭვი მეპარება ფრიად.

ვიყიდე- yeaaaaaah... მაინც ვიყიდე ბალერინები :D ბინის ქირის ფული რომ აღარ დამრჩა, არ შევიმჩნიოთ :D

ველაპარაკე- ორ ძალიან ახლო მეგობარს და

გავიგე- ერთი ძალიან კარგი ამბავი, ასევე ძალიან ახლო მეგობარზე.... :party:

მივულოცე- ჩემს დას 34-ე დაბ.დღე და იქვე ველაპარაკე მამას და დედას :love: ....

დავეჭვდი- თან, მგონი, საფუძვლიანადაც. ამიტომაც

მჭირდება- ნანიკო სასწრაფო წესით, რათა დაწვრილებით განვიხილოთ ზემოთხსენებული ამბის რაობა :D

დავაეჭვე- მე ასე მგონია, მაგრამ ღიად დავტოვოთ :D

შემადარეს- ეკონომიკის ლექციას... შუა ფლირტის დროს :ღმერთოუროაღარჩამარტყაესეცმეყოფა:

გავაკეთე- ტირამიზუ.... ამაზე ცალკე პოსტი იქნება, პროექტისთვის ვაკეთებ მეორედ...

მომენატრა- ზღვა, მზე, ჩემი მეგობრები, ჩემები, თბილისი, ბათუმი, დასავლეთისკენ წასვლა და რიკოთზე გამოწერილი შესვენების გაკეთება, თბილისში დიღმის შემოსასვლელიდან დაბრუნება, ჩემი სკოლის ეზოში შესასვლელი მწვანე ჭიშკრის შეღება, ნათლიაჩემთან ჭორაობა, ვაჟა-ფშაველას პროსპექტი პეკინის გადასახვევიდან გელოვანის პარკამდე, მესხეთი, ჩემი ის სახლი აფხაზეთში, ჩემი სოფელი ადიგენში და ჩეჩილი ყველი...

რად მინდა მაცივარი, მაინც აცივდა...

გუშინწინ ყველაფერთან ერთად მაცივარმაც გამაპროტესტდა და გაფუჭდა :D

ჰოდა, ეგრე არ უნდა-მეთქი, როგორც ჩვენი წინაპრები იტყოდნენ, ჩავედი და შევიტანე განცხადება შეკეთების თაობაზე. ჰოდა, ეს ჩემი ძველი, გაფუჭებული და გაფიცული მაცივარი, რომელიც მთელი შაბათ-კვირა წყლებს ღვრიდა,



დღეს დილის 11 საათზე დიდის ამბით გააძევა და ჩამოალაბორანტა Bosch-ის ფირმის ამ მაცივარმა:




ჰოდა, გეკითხებით ახლა: რა მოიგო იმ ძველმა ამ აჯანყებით? :P

ურწმუნო თომა

ხუთშაბათს მეგონა, რომ მარტო და მთლიანად ჩემი გულისთვის ხდებოდა რაღაც...

პარასკევს დავეჭვდი ერთადერთობაში და მივედი დასკვნამდე, რომ არა მხოლოდ ჩემს გამო იყო ძალისხმევა დახარჯული...


შაბათ-კვირას კი დავრწმუნდი, რომ მე, საერთოდ, არაფერ შუაში ვარ. ჩემს გამო არც ხდებოდა, არც ხდება და არც მოხდება :D აი, საერთოდ, 1%-იც კი არ ურევია იმ რაღაცაში საჩემოდ :D უბრალოდ, მე თუ საკმარისად სულელი აღმოვჩნდებოდი, ასე ჩავთვლიდი... 1 დღით ვიყავი სულელი :D მაგრამ 1 დღით ვინ არ ყოფილა?! :D


და დღე იყო, უფრო გრძელი, ვიდრე ყველაზე ხანგრძლივი და რეალისტური შემოლაწუნება...
რამეთუ დღეს დავრწმუნდი, რომ ეს კონკრეტული შემთხვევა, თურმე ზოგადად უნდა განვავრცო :D



ანუ, მორალი ამ ამბიდან: ურწმუნო თომა უნდა იყო! სანამ EXPLIZIT არ იქნება მითითება რაღაცის შენს გამო არსებობასთან დაკავშირებით, მანამ არც დაუშვა, არც გაიფიქრო, რომ შენ გიგულისხმეს :D

მიზანი რომ საშუალებას ამართლებს, ეგეთი პოსტი

ნუთუ?

საერთოდ, აი, საერთოდ არ ვარ ასეთი ტიპი :(
არადა, ხანდახან საჭირო კია.

და არ მესმის ადამიანების, რომლებსაც შეუძლიათ თავს გადააბიჯონ რაღაც პარშივი მიზნის გამო, რომელიც შეიძლება მერე სულაც აღარ ეგემრიელოთ...

საერთოდ, "შეეჯიბრე" ტიპიც არ ვარ. უბრალო მაგალითი ავიღოთ: მას შემდეგ რაც sweet-იმ დავალებებზე ქულები შემოიღო, კომენტარი აღარ გამიკეთებია :D რაღაც არ მინდა, ჩემს კომენტარს "ქულის გამო დაწერილი"-ს სუნი ასდიოდეს. ნუ, შემედავებიან, ვიცი და იტყვიან, რომ არ წერენ კომენტებს მაგის გამო, რომ ეს feedback-ია. მანამდეც feedback არ იყო? :D

არაფერი საწინააღმდეგო... ჩემი გადასაწყვეტიც არაა. უბრალოდ, მე მძაბავს ეგეთი რაღაცეები ძალიან. ჩემთვის რაღაცის კეთება მირჩევნია :D ალბათ, უმრავლესობისთვის ეს სტიმულიც კია. როგორც კი შეჯიბრების სახე მიეცემა რამეს, მაშინვე აქტიურდებიან... რიავიც, მე უფრო იმიტომ ვაკეთებ, რომ მაინტერესებს... :არდამინდოთშემდეგითსმაილი: :D



ჰოდა, იმ დღეს ლაშის ჰქონდა ასეთი სტატუსი: მიზანი ამართლებს საშუალებასო და .... ნუთუ?
რიავიც.... ჩესნად მიღწეული მიზნები მიყვარს მე... აი, ისეთი, ბოლომდე რომ დაიმსახურე და არცერთი გამოყენებული საშუალების არ გრცხვენია დღის ბოლოს :)

In case of difficulties, please try the easier versions

დერზკი ტონით ნათქვამი: "მე ძალიან რთული და სიღრმისეული" ვარ არ წარმოიდგინოთ ახლა.
ან ადამიანი, რომელიც ცდილობს იყოს რთული, რადაც არ უნდა დაუჯდეს.
just, რამდენიმე ჩემი მეგობარი კითხულობს ბლოგს და დამეთანხმებიან, იმჰო, რომ ბუნებრივად ვარ ეგრე მოწყობილი :D

დღეს მინდა ვისაუბრო ფენომენზე: გზა ახალი ნაცნობობიდან ნაწილობრივ/კარგად გაცნობამდე და other disasters :D პოსტი შთამაგონა ფრაზამ, რომელიც მითხრეს რამდენიმე დღის წინ და რომელიც დაახლოებით ასე ჟღერდა: "თავიდან იმიტომ მომწონდა შენთან ურთიერთობა, რომ უპრობლემო და მარტივი იყო ყველაფერი და ახლა ეს ყველაფერი ნელ-ნელა ძალიან რთული/მძიმე ხდება... "

იმჰო, არ გამტყდომია. რამე რომ გაგიტყდება, რეაქციაც შესაბამისი გაქვს: აახევ ვინმეს სახეს და ვსe. მე უფრო მეწყინა. რაღაც ასეთი ნაზავი იყო: "დედა, რა კარგი გოგო იყო და როგორ გაფუჭდა" + "მადლობა უნდა თქვა, რომ გიტან" :D

იდეაში, რა არის იმაში გასაკვირი, რომ ახალი ნაცნობის წინ არ ვაპირებ ჩემი პირადი ემოციების, განცდების, ხედვის გადმოპირქვავებას? მაქვს დისტანციური ურთიერთობა, რაც გამოიხატება ძირითადად იმაში, რომ სულ ვიღიმი და ვხუმრობ. ვსაუბრობ ზოგად თემებზე და იქმნება cozy სიტუაცია. რადგან ბევრს ვსაუბრობ, ადამიანს ჰგონია,რომ უი, რა მალე შევედი კონტაქტში და გავიხსენი. sooo wrong :D

მერე როცა იცნობ ვიღაცას უფრო დიდი ხანი და უფრო იხსნები, რა თქმა უნდა,ნელ-ნელა, ნაბიჯ-ნაბიჯ იკვეთება შენი ხასიათის შტრიხები. ხანდახან არ ხარ juhuuu ხასიათზე, ან გაქვს რაღაც წიკები, ფობიები, რომლებსაც თავზე არ გადააყრი ახალ გაცნობილ ადამიანს, ხომ?

ჰოდა, რატომ ითხოვს ეს ხალხი ჩემგან "სიმსუბუქეს"? :D თან არ ვმალავ არასოდეს, რომ It's gonna be hard, honey და რატომ არ მენდობიან სიტყვაზე?

მერე აღმოაჩენენ, რომ თურმე მართალია, რასაც ვაბობდი :D კი არ მეხალისება და ვიგონებ და იმის მაგივრად, რომ თქვან, OK, I don't need this shit, იწყება ნელი Abgang-ის ფაზა :D

არადა, ებჯო, რა პრობლემაა... პირადად მე ვიცნობ იმდენ, იიიმდენ შინაგანად მსუბუქ და უპრობლემო ადამიანს, როგორც მამრს, ასევე მდედრს, რომელთან მეგობრობაც მთელი ცხოვრება უპრობლემოდ ჩაივლის, რომ ვერ ვხვდები, თუ ასეთი challenge-ია ჩემი პლანეტის ხალხთან კონტაქტი, რატომ ირთულებს ეს ხალხი ცხოვრებას. :D რა დროს მსხვერპლშეწირვა და გმირობებია. ვიღას უნდა ეგეთები :)


მორალი ისტორიიდან: იყავით ზედაპირულები ურთიერთობებში, იყავით პოხუისტები კონტაქტში, ნუ გაიხსნებით და თუ თქვენთვის, ისევე, როგორც ჩემთვის ასეთი ურთიერთობები sucks, well,you know... რამდენიმე ვარიანტია და არ დავწერ არცერთს, ყველამ თავისას მიაგნოს :D

To Do List

წახალისების ახალი მეთოდი მოვიფიქრე.

ასე ჟღერს:
-ქრისტი, თუ იმეცადინებ და გამოცდებს ჩააბარებ:

1. გიყიდი ახალ Apple-ს

2. 3-4 დღით გაგიშვებ ამსტერდამში

გასაოცარია და ჭრის :D

ამ მეთოდის მოფიქრებისას ჩამომიყალიბდა To Do List, რომელიც მინდა განვახორციელო ახლო მომავალში. მაშ, ასე:

-> მექნება ახალი ვარცხნილობა. გვაქვს 6 ვარიანტი:

1. გრძელი და სწორი

2. მოკლე და სწორი

3. გრძელი და ხვეული

4. მოკლე და ხვეული

5. ცალ მხარეს აპარსული და მეორე მხარეს მოკლედ

6. გადაპარსული

-> გავიკეთებ Tatoo-ს

1. მწვანე კუ ფეხზე

2. თეთრი ბაჭია მუცელზე, თავისი ნავაროტკებით. 2 წლიანი ოღონდ.

-> ვისწავლი ცურვას.

-> შევაკეთებინებ ველოსიპედს და ვისწავლი უკეთ ტარებას.

-> ჩამოვალ ახალ წელს და მოვიშორებ ამ საზიზღარ შრამს. ალბათ, სულ სახლში წოლა მომიწევს, მაგრამ It's OK. ვისაც ენდომება, მნახავს :boli:

-> "ვიგოდნიცა"-ს ჩემს თავში დავარწმუნებ, რომ, იმჰო, მართალია და არ უნდა დაკარგო შენი ძვირფასი დრო უშედეგოდ, შენთვის არაფრის მომცემ გარემოებებზე. Shit Happens-ის სერიიდან რომ ავიღოთ,
Capitalism feat. Chaoticism: WTF, this shit won't be mine?
Well then, I don't need this shit. Next shit, please :D

-> "ოპტიმისტ"-ს ჩემს თავში ვეტყვი, რომ ყველაფერი კარგად იქნება არა, ისა კიდე :D უფრო სწორად,

-> "რეალისტი" ჩემს თავში ეტყვის: რა იქნება, ბიძაჩემო?! ყველაფერი კარგად არის!

-> "პესიმისტ"-ს ჩემს თავში ვეტყვი, რომ არ მაქვს მაგისი წუწუნის თავი ცოტა ხნით და დასტოვოს!

-> GF-ს ჩემს თავში ავუხსნი, რომ მაგარი უნიჭოა და არ ღირს რა... წავიდეს, "მე" შეიცვალოს, თორემ უკლებლივ ყველა დაიმასქნილი ამას უნდა გადაეყაროს :D აგვაოხრა :D

-> Single-ს ჩემს თავში ვეტყვი: ნახე, ისედაც ამდენი ვართ, კიდევ მიშენება გვინდა ახლა ჩვენ? აარ გვინდა. + GF ვიღაც ცენზურას აიკიდებს მაინც.

-> "მეგობარ"-ს ჩემს თავში ჩავატარებინებ მორიგ გადაფასებას, თორემ ბევრია რა: 7-8, ძალიან ბევრია :D

-> "კომპლექსებიან"-ს ჩემს თავში შემოვულაწუნებ ერთი-ორს, რომ მიხვდეს: ხანდახან რაღაცეები სხვების ბრალიცაა. :yes:

-> "თბილს და ტკბილს" მოვთხოვ, ცოტა ხანი დაისვენოს. ახლა აქეთ მეფერონ. ვოტ! :D

-> დავიქირავებ თვითშეფასებას.

-> "მე"-ს ჩემს თავში ვეტყვი, რომ კი, ბევრი უაზრო ახირება აქვს, ბევრი სისულელე ჩაუდენია და ბევრსაც ჩაიდენს, ბევრი დაუკარგავს და დაკარგავს, ბევრიც უპოვნია და იპოვნის, ბევრი და უამრავი კომპლექსი და სახეაფრცქვნილი თვითშეფასება აქვს, ბევრია, ვინც ვერ იტანს და ძალიან ცოტა, ვისაც უყვარს, მაგრამ იმჰო, დედამიწაზე მაინც ყველას მირჩევნია.

ჰოდა, გაიღიმოს. იმიტომ, რომ მე ვყავარ.... :)


love you, Babe

:2kiss:

I believe

იდეაში ამ სიმღერის დადება მინდოდა,



მაგრამ რადგანაც konnchetina-მ დამტაგა, დავწერ ერთ "მეგონა"-ზე. იმედია, თამაშის გამფუჭებლად არ ჩამთვლით, თუ არავის დავტაგავ. რაღაც "გაუგზავნე ეს წერილი 20 ადამიანს და ზუსტად 24 საათში დიდი ბედნიერება გეწვევა. თუ დააგვიანებ ერთი წუთით მაინც, მაშინ ძალიან უბედური იქნები" ამბები მახსენდება ამ დატაგვებზე და... აი ემ სორრი :D

ჰოდა, აფხაზეთში 89ში რომ დაიწყო პირველი არეულობები, დილით რომ ვიღვიძებდი, სანამ ლოგინიდან გამოვძვრებოდი, საბანწაფარებული ვთამაშობდი "გმირობანას": ანუ, ომი გაჩაღდა. სანგრებს თხრიან. ხალხი კვდება პანტა-პუნტით. ამ დროს ვჩნდებით მე და ჩემი მეგობრები და რაღაც გმირულ საქციელს ჩავდივართ: მაგალითად, ვიპარებით ჩუმად მოწინააღმდეგის სანგრისკენ და ვაქრობთ მთელ ასეულებს წამში და მერე უკან ვიხედებით და გადარჩენილი ხალხი სიხარულის ცრემლებით გვეხვევა ირგვლივ :D ასეთ სტილში იყო ხოლმე ჩემი ომობანა ძირითადად...
ჰოდა, 92-ში ომი რომ მართლა დაიწყო, კარგა ხანს მეგონა, რომ ჩემი ბრალი იყო. რომ ღმერთმა თქვა გულში: აბა, მანახე, რა გმირიც ხარ და ჰა, ომი და იმოქმედეო. ;( რაის გმირი, 8 წლის ბაღანე ვიყავი... ან ახლაც რა.. რა გმირი :D


ჰოდა, არ ვიტყუები, მართლა მეგონა და ძალიან ვიტანჯებოდი. თან ვერც ვერავის ვუმხელდი: ერის ტრაგედიის მიზეზი ვიყავი და... ;(


მეტი არაფერი მახსენდება.

დამაკოპირე...

ალბათ, ყველას დაგიჭერიათ საკუთარი თავი ან სხვა ჟესტების, მიმიკის, ხმის ტემბრის და ხანდახან კილოს გადაღებაში.
მე მაგალითად, ძალიან იოლად ვიღებ სხვის კილოს და ჟესტებს.
მყავს მეგობარი, ზურიკა, რომელიც ცხვირში ლაპარაკობს და საყუარელი კილო აქვს: რაღაცნაირი გაწელილი. ჰოდა, მაგასთან რომ ვარ, ეგრევე მეცვლება ხმის ტემბრი, ვიწყებ ცხვირში ლაპარაკს და ვწელავ ბგერებს :D

კახეთში რომ ჩავდიოდი მამიდასთან, 3 დღეში წმინდა კახური კილო მქონდა. სახლში ჩემებს აქვთ აფხაზეთის კილო. მართალია, ძირითადად ჩემს ჩვეულ კილოზე ვრჩები ხოლმე, მაგრამ დედაჩემს სულ სხვანაირად ველაპარაკები :D

მახსოვს, ერთხელ ჩემს მეგობარს შევჩივლე მეორე მეგობარზე, ჩემნაირად დაიწყო წერათქო. საშინლად გავღიზიანდი მაშინ. დაძაბული ურთიერთობა გვქონდა და არ მინდოდა, ჩემნაირი ყოფილიყო :D

ახლახანს ერთ-ერთ პირად საუბარში little sunny boy-სთან (რამე მოკლე სახელი უნდა მოვუფიქრო, დავიტანჯე :D) შევამჩნიე, რომ მაკოპირებს :D ანუ, გამოთქმები, შორისდებულები მოყავს, რომლებსაც აქამდე არ იყენებდა და რომელთაც ახლა იყენებს. მერე საკუთარი თავი დავიჭირე, რომ რამდენიმე ფრაზას მეც ვაკოპირებ. იდეაში, ყურადღება არ მიმიქცევია, რადგან ხშირად გვიწევდა კონტაქტი, მაგრამ მერე ერთ წიგნს ვკითხულობდი body language-ზე და ჰოი, საოცრებავ, აი რას წავაწყდი: თურმე, ნუ იტყვით და ყველაფერში ისევ ჩვენი ქვეცნობიერია დამნაშავე, აბა სხვა ვინ იქნება?! როდესაც ადამიანს ეკონტაქტები და გინდა იგი შენს მიმართ პოზიტიურად განაწყო, ქვეცნობიერად იმეორებ მის ჟესტიკულაციას, ხშირად ხმის ტემბრსაც კი იღებ და ცდილობ "დაემსგავსო". ამ დროს ეს ადამიანი შენში "პოულობს საკუთარ თავს", ანუ მსგავსებებს და შენს მიმართ კეთილგანწყობა ერთი-ორად უმძაფრდება.

ამავე წიგნიდან გავიგე, რომ ადამიანები, რომლებსაც საერთო ინტერესები აქვთ და ერთსა და იმავე "ტალღაზე" არიან მომართულნი, დროთა განმავლობაში ერთმანეთს ემსგავსებიან ჟესტიკუაციით, მიმიკით და ა.შ. აქედან ის საინტერესო დაკვირვება, როდესაც ხანდახან წყვილი დიდი ხნის ერთად ცხოვრების შემდეგ ერთმანეთს "ემსგავსება".

ამ ფენომენს ქალები უკეთ უღებენ ალღოს. ქალი 4-ჯერ უფრო მეტად ბაძავს მეორე ქალს კომუნიკაციისას, ვიდრე ერთი მამაკაცი მეორეს. ქალს ასევე უკეთ შეუძლია ინტუიციის დონეზე იგრძნოს, როდესაც ვიღაცა არ ეთანხმება მის მოსაზრებებს. ამ დროს იგი ქვეცნობიერად აანალიზებს უარყოფითად განწყობილი ადამიანის ჟესტებს და მიმიკებს და უმეტეს შემთხვევაში სწორადაც. მამაკაცები ამ წვრილმანებს იშვიათად აქცევენ ყურადღებას.

როდესაც ერთი ქალი მეორეს უსმენს, იგი დაახლოებით იგივე სახის მეტყველებას იღებს, როგორც მთხრობელი, თითქოს, მანაც იგივე გადაიტანა. ქალი საუბრისას ხმის ტემბრით და ჟესტიკულაციით ხვდება, თუ რაოდენ მნიშვნელოვანია მთხრობელისთვის სასაუბრო თემა. თუკი მამაკაცს ქალის მოხიბვლა სურს, სწორად ასე უნდა მოიქცეს. თუმცა აქ ვაწყდებით ერთ პრობლემას: მამაკაცებმა ევოლუციის მანძილზე ისწავლეს საკუთარი ემოციების დაფარვა, რადგან სხვა შემთხვევაში დიდი იყო საშიშროება იმისა, რომ მტრისთვის იოლად მისაწვდომები, დასამარცხებლები გამხდარიყვნენ. ამიტომაც მათთან საუბრისას ხშირად გვრჩება ასოციაცია იმისა, რომ ნიღბიანს ვესაუბრებით. თუმცა, რაღა თქმა უნდა, გამოკვლევებმა ცხადყვეს, რომ მამაკაცებს ისეთივე ემოციები აქვთ, როგორც ქალებს, მათ მხოლოდ ამ ემოციის გამოხატვის სხვა გზა აქვთ არჩეული. :) :მთლადარდავღუპულვართსმაილი:

კიდევ ერთი საინტერესო ფაქტი: მამრებს ჰგონიათ, რომ თუკი ისინი ემოციებს გამოხატავენ ხმის ტემბრის, მიმიკის, ჟესტების მეშვეობით, ისინი ქალებისთვის "რბილ მამაკაცებად" განიხილებიან. ამიტომაც ასეთი ცივი მოსმენის მანერა. მაგრამ, ჩვენი გამომკვლევები, რომელთაც თქვენ წარმოიდგინეთ და მეტი საქმე არ ჰქონდათ, რადგან ეს მათი პროფესიაა, კვლავ მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ ესეც სისულელეა და პირიქითაც: როდესაც მამაკაცი საუბრისას ქალის მიმიკებს "აკოპირებს", იგი აღიქმება ქალის მიერ როგორც განათლებული, საინტერესო და მომხიბვლელი.


ჰოოდა, მამრებო, გამოხატეთ ემოციები და გვაკოპირეთ წარმატებით... მაგრამ აქვე ერთი გაფრთხილება: არასოდეს დააკოპიროთ უარყოფითი ემოციები ;) ეს სიტუაციას ორმაგად დაძაბავს.

პ.ს. მეორე გაფრთხილება: თუ თქვენ ხელოვნურად ცდილობთ ამ მეთოდით ქალის მოხიბლვას და მას ეს ან სხვა წიგნი უკვე აქვს წაკითხული body language-ზე, ან სულაც ჩემი პოსტი მოხვდა როდისმე თვალში, მაშინ შეიძლება თქვენს ეშმაკობას ნაკლები ეფექტი ჰქონდეს. :P მთლად შტერებიც არ ვართ :D




პ.ს. ეს სიბრძნე მივიღე და გადმოვეცი წიგნიდან:
Die kalte Schulter und der warme Händedruck- Allan & Barbara Pease

She older vs. Him younger

ჰმმ...

ყოველთვის, როდესაც დავწერ, რომ ჩემზე უმცროსზე მაქვს Crush (და ამას ძააალიან ხშირად დავწერ, კიარადა, როცა Crush-ზე რამეს დავწერ, 90% ჩემზე უმცროსი იქნება), ძალიან გთხოვთ, მირახუნეთ ეს პოსტი და ფილმის ტრეილერი თავში :D



ეს ფილმი აბსოლუტური შემოლაწუნება იყო ჩემთვის და წესით, უნდა დამსვან და 1000-ჯერ მაყურებინონ, რომ ასაკობრივ ზღვარს თვალი გადავავლო და -5-დან +2-მდე გავზარდო (მეტს ვერ გავქაჩავ :D)


ფილმს ჰქვია Prime. მონაწილეობს ორი ულამაზესი მსახიობი. მერილ სტრიპზე არაფერს ვიტყვი, ჩემს ფავორიტი მსახიობი ქალების სიაში უდავოდ პირველ ადგილს იკავებს. არ მინდა, შინაარსი დავწერო, მაგრამ ფილმი არის ქალსა და მამაკაცს შორის ასაკობრივი ზღვრის პრობლემასა და ამ საკითხთან დაკავშირებით საზოგადოების/ოჯახის არატოლერანტულობაზე.

რატომ არის დოგმად ჩამოყალიბებული, რომ ქალი აუცილებლად უმცროსი უნდა იყოს? ჰა? საერთოდ არ მხიბლავს ეს პეიზაჟი... ვერ ვეგუები ჩემზე უფროსებს. მითუმეტეს, 5 წლით ან უფრო მეტით უფროსებთან ერთი Date-იც კი წარმოუდგენლად მეჩვენება :D
არ მიმაჩნია, რომ "ქალი უფროსი, კაცი უმცროსი" vs. "ქალი უმცროსი, კაცი უფროსი" აუცილებლად ამ უკანასკნელის გამარჯვებაზე მეტყველებს. ორივე შემთხვევა შეიძლება განვითარდეს როგორც კარგად, ასევე ცუდად. თუმცა, რადგან ძირითადად, მეორე ტიპის ურთიერთობათა წყობაა მიღებული, დიდი ფიქრის გარეშე უკუაგდებენ ხოლმე პირველ სქემას.

და მე თუ ეს პირველი მომწონს? მინდა? თუ ვარ ასეთი ურთიერთობით ბედნიერი, რა მნიშვნელობა აქვს დაბადების თარიღს? რიავიც... ხზ...

დოდის პოსტზე იყო კიბორგას კომენტარი ამასთან დაკავშირებით და იმედია, როდისმე დაპოსტავენ ამ თემაზე. ნუ, მანდ ძალიან დიდ შუალედზე იყო საუბარი: 9 წელზე. შეიძლება ასეთ შემთხვევაში ბევრი რამე მართლა არ აეწყოს, მაგრამ 2-3 წელი ნამდვილად არ მგონია, ურთიერთობის შანსებს ამცირებდეს. :ოტჩაიანნოვიცავსაკუთარპოზიციასსმაილი:


თუმცა, ამ ფილმში იყო ერთი კარგი და ძალიან ზუსტი Point, რაც კიბორგამაც ახსენა: ქალი 37 vs. ბიჭი 23 (:D)... აბსოლუტურად სხვა ინტერესები აქვთ. ქალს უნდა შვილი, ოჯახი და ასე შემდეგ. მან უკვე ნახა ყველაფერი, რაზეც 23 წლის ჯერ მხოლოდ ოცნებობს. მან უკვე იპოვნა თავისი გზა, აქვს სამსახური და ასე შემდეგ, როდესაც ეს ბიჭი ჯერ გარკვეულიც არაა, რისი კეთება უნდა ცხოვრებაში და რა ოჯახი, რა ბავშვი, ბიძაჩემო? :D და ფილმის გადაწყვეტამ გამახსენდა ზუსტად კიბორგას კომენტარი, რომ ეს ყველაფერი ძალიან კარგია მოკლე ვადით, just ლაითად, just არასერიოზულად, მაგრამ რაღაც გრძელვადიანზე ფიქრი ცოტა აბსურდულია + 23 წლის David-საც აქვს უფლება, ჰქონდეს "ბურნი წლები" და არა პასუხისმგებლობების ბუკეტი, რომლისთვისაც მზად არაა... და დიდი respect ფილმის გადაწყვეტას... :)



ჰმმმ... ამ ყველაფერს თეორიულად, იმჰო, ვეთანხმები, მაგრამ ჩემი მომდევნო Cruch მაინც ჩემზე უმცროსი იქნება, მაგრამ არა 9 წლით :D
I can't help it :D მაგრამ Crush does not allways mean real love, so... ვისაც გვჯერა, გაგვატარეთ :D
Life's about having Fun-ო, უთქვამს ბრძენ ხალხს და Let's have some Fun :)

მოკლედ, ნახეთ ფილმი და მერე აუცილებლად განვავრცოთ თემა...

2 in 1 პოსტი

2 in 1 კი არა, მეტია აშკარად :D

ნელ-ნელა დავიწყებ.


პრინციპში, დღეს სხვა რამეზე მინდოდა დაწერა, მაგრამ ეს თემა უფრო აქტუალურია. მეგობარ გოგოს ველაპარაკებოდი ნეტში და მეგონა, ჩემს ისტორიას მიყვებოდა :D

ესე იგი, აი, ყველა მამრი, ვისთანაც მქონია კონტაქტი, თან უკლებლივ ყველა რატომ იწყებს ასე: "აუ, რაღაც უნდა გითხრა... აი, ვიღაც გოგო მიყვარს... ტიპა, დიდი ხანია და იმას არ ვუყვარვარ /ან ახლა დავშორდი/ ან მენატრება, მაგრამ ჩემი სიამაყე არ მიშვებს რომ...".... ჰა??? What the Fuck,man? თან, იმენა ბრმა უნდა იყო, რომ ვერ შეამჩნიო, რომ ფლირტაობ და თან როგორ ვერ უნდა მიხვდე შენ თავად, ვიღაცას ეფლირტავები თუ არა და პახოდუ, ვიღაც სხვა გოგოზე ოდებს დგამ და აი, რატომ??? რატომ ვარ მე დედა ტერეზა? სუ მკიდია გულწრფელად გატეხილი გულები.
თან ისეთი მომენტია, ხომ არ ეტყვი, რომ უი, იცი, მკიდია... მერე კიდე იფიქრებს, რომ შენ გაგიტყდა ამ ისტორიით გული და თვითკმაყოფილებაში ჩაიძირება. ჰოდა, ზიხარ და თვითშეფასებას უმაღლებ და ტრენინგებს უტარებ "ციხის ძალით აღების" შესახებ. არადა, სულ მაგისთვის ვხარჯავთ ეს ქალები ახლა ამდენ დროს, რომ მშვიდად ვუყუროთ, როგორ იპყრობენ ეს ტიპები მწვერვალებს... ნწ, არაა ეგრე :D
არადა, just, იმენა არ მინდა რა... იმჰო, არცერთ გოგოს არ უნდა საათობით ისმინოს ვიღაცის ex-ების ისტორიები, თან ისეთი ვიღაცის, ვისთანაც აშკარად არ "ძმაკაცობ" :D...
და რა ფენომენია ეს? რაღაც ტიპა, ქულების დაწერის ამბავი, რომ "უი, მგრძნობიარეა, ცაცკალი და მოდი, დაგამშვიდო და მოგირჩინო იარები..." იარები არა ისა კიდე :D

ჰო, მეორე ფაზა არის ხოლმე იდეალური... ტიპა, ან მართლა შველით ეს სხვასთან კონტაქტი და ან არ ვიცი, ეს ასე უთავბოლოდ შეყვარებულები უცებ რომ "გადაიყვარებენ ხოლმე" იმ ex-ებს... ლოლ... დიდი Bullshit, იმჰო, ძალიან დიდი... ან, თუნდაც ეგრე იყოს, ეს რა, იდეაში მინიშნებაა, რომ აი ტიპა "შენ დამეხმარე, რომ დამევიწყებინა".... ტოჟე, what the fuck??? მე ფსიქოლოგი კი არ ვარ.

აი, მესმის, რომ ერთთან მქონოდა ეგეთი შემთხვევა, ან მარტო მე მქონოდა ეგეთი შემთხვევა, მაგრამ როოგრც ჩანს მარტო არ ვარ :D

ხოდა, NO GO-ა ეს ... დიდი თან და აი, აბსოლუტურად ყველაფრის ამრევი... იდეაში, თუ ვინმეს ეფლირტავები, მამენტ შეიმჩნიე რა... და რა ex-ები, ბიძაჩემო??? :spy: ... თუ არადა, კი ბატონო, ეგეც OK-ია, ვინმე კი არ გავალდებულებს, მაგრამ მაშინ შიგადაშიგ რაღაც დეზლ მინიშნებებს ნუ ყრი და ისაუბრეთ ბოდლერზე კიარადა იმ ex-ზე... ჩვენც დავმშვიდდებით მდედრები და გვეცოდინება, რა და როგორ და თქვენც ჩაიტარებთ თერაპიას :D


uFFF... ამოვიდა რა ყელში ამდენი დასტრესილის და დეპრესიულის ატანა. ჩვენც ხალხი ვართ :D იმ ex-ების ისტორიები ვჭამოთ? :D




ჰოდა, ნინ, FUCK'em all....

როგორც რუსები იტყოდნენ, პინკომ პოდ ზად და აბა, ჰე :D

არ ღირს ნერვიულობად, დამიჯერე... :)

პოსტი შუა პრაქტიკიდან

აააააააააააააა...

რატომ აქვს ასეთი შარმი????

Fuck, man, fuck....

კიდევ კარგი, კონცენტრირებას ვახერხებ და არ ვიმჩნევ დორბლებს :D :D :D
მაგრამ მე ისეთი ჩაინიკი ვარ, უეჭველი მეტყობა :D


:oimliah:



ღმერთო, მიშველე :(

ეძიებდეო და ჰპოვებდეო

ჰმმმ.. ლილიანმა დადო პოსტი და მეც რაღაც გადავხედე ჩემს ახლადშექმნილ სტატისტიკას და მომინდა დამედო იმ საძიებელი სიტყვების სია, რომელთაც გუგული დეიდა ჩემს ბლოგს უკავშირებს და უშვებს აქეთ ხალხს (by the way, დიდი მადლობა გუგულს)

ესე იგი, ბიტნიკებით დაინტერესდა ბევრი:
ბიტნიკების
ბიტნიკების თაობა

ემო- უდავოდ უნდა ყოფილიყო აქ ეს სიტყვა :D

dont believe yesterday - yes,yes, აი ემ თეიბლ

foto kacebis
kacebis foto - ორი ვარიაციით და სამწუხაროდ, ვერცერთი ფოტოთი :(

არ შეგიყვარდე- ასეთ რამეს მე, როგორც წესი, არ ვითხოვ და რიავიც, რამ მოიყვანა ეს ჰუზერი აქა :D

გერმანულად თირკმელი - die Niere, mein Lieber :)


დოკუმენტური ფილმი კიბოზე - ბოჟე, უპასი :D


კუნთის ზრდის პრინციპი - ამას ვერ ჩავწვდი...

ლეხსები სომხურად- ლოოლ, ლებელი მაქვს ეგეთი და :D

ნუ სტირი- შეიმშრალე ცრეეემლებიიი... მე სხვა მიყვარს, მაგრამ შენც მებრაააალები :D:D

რა ხდები როდესაც ბანკის ვალს არ ფარავ- ერთი მირეკავს ყოველდღე, მეორე დიდ პროცენტებს მახევს და მესამე ჯერ დუმს... მოვლენების განვითარების შესახებ ვრცლად იხილეთ აქ უახლოეს მომავალში :D

3 ზომა მკერდი - :(

ძალიან პატარა მკერდი მაქვს- ასე პირდაპირ ჯერ კაციშვილს არ მოუგნია :D lol

ახლა კი, წარმოგიდგენთ უდავო ფავორიტს. ესე იგი, G-Spot-ს არა მარტო სექსისას, ნეტში და ყველგან ეძებენ :D და რით ვერ მიაგნეს :D

g.spot
g წერტილი
g–წერტილი
გრეფენბერგის წერტილის ისტორია
ქალის ეაკულაცია



დანარჩენები კი ეროგენულ წერტილებს ეძებენ ნეტში... sorry, ვერ ჩამოვწერ აქ ჩემებს... ცოტაოდენი პირადი ჩემთვის უნდა დავიტოვო :P

ქალის ეროგენული წერტილები
ქალის ეროტიკული წერტილები
ქალის აღმგზნები წერტილი- ერთი ცოტაა, დედი


კიდევ
სტიმულირება- ვერ დავკონკრეტდები, რის სტიმულირებას გულისხმობდნენ


და ბოლოს:

ორგაზმის სცენები ვიდეო - გუგული დეიდა, თქვენ მე პორნო საიტი ხომ არ გგონივართ? :spy: :D

Smelling Good, smelling Sweet, smelling Cold

მმმ...
დღეს მინდა დავპოსტო ჩემი საყვარელი სუნამოების შესახებ.
საერთოდ, ძალიან დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ სუნამოებს, სურნელს.
ადამიანი თუ "ტკბილია", ორმაგად იოლად შევდივარ მასთან კონტაქტში. ვერ ავხსნი ამ ფენომენს, just, ყველა ადამიანს აქვს თავისებური სურნელი+ სუნამო და ეს ყველაფერი უნდა იყოს perfect.
მგონი, ყველა მიხვდება, რასაც ვგულისხმობ.

ჰოდა, გავაგრძელეთ. ჩემი 3 უსაყვარლესი....



1. Kelvin Klein - Euphoria Blossom



ძალიან თბილი, გემრიელი სურნელით. პრინციპში, უფრო ზამთრისააო, მაგრამ მე წლის ნებისმიერ მონაკვეთში სიამოვნებით ვხმარობ. რა თქმა უნდა, ტანსაცმელი უნდა შეურჩიო. მაგ.: კედები და ბოტასები თუ გაცვია, ცოტა ამოვარდება კონტექსტიდან. :)

2. Donna Karan (DKNY) - Be Delicious


მიეკუთვნება უფრო ცივ სურნელებს. იდეალურია ზაფხულის და გაზაფხულის სეზონებზე.


3. Carolina Herrera- 212 Sexy



ეს არის ჩემი პირველი სერიოზული სიყვარული, ჩემი "ყოველთვის მზად ვარ დავისხა" სუნამო. მიყვარს სიგიჟემდე. ახლა დამიმთავრდა და ვაგლახ, რომ ვერ ვყიდულობ.

ჰო, კიდევ სუნამოებს, ძირითადად, დაბ. დღეზე მჩუქნიან. მხოლოდ, ჩემი შეკვეთით :D წიგნებისა და CD-ების შემდეგ ყველაზე საყვარელი საჩუქარია. :როდისმოვა2ივნისივისურვოსმაილი: :D არ მიყვარს სიურპრიზი მსგავს შემთხვევაში. არ მიყვარს სუნამოები, რომლებიც იმდენად ქალურია, რომ თავს უხერხულად ვგრძნობ. დაახლოებით ისე, გრძელი შავი ქურთუკი რომ ჩამაცვან, pencil-ქვედა ბოლოში და რუჟებიან პერანგში გამოწყობილს :D საერთოდ სხვა სტილი მაქვს. ასე მაგალითად, ვერ დავისხამ შანელს. როგორც არ უნდა ვცემდე პატივს, just, 30ს გადაცილებული ქალის სურნელად მიმაჩნია და მომკალით.


ამ ყველაფერს აგვირგვინებს, ან შეიძლება პირიქით ითქვას, ხაზს უსვამს ჩემი აბსოლუტური ფავორიტი ლოსიონებში. მართალია, ლოსიონის და სუნამოს სუნი ერთმანეთში რომ არ აირიოს, სასურველია, ლოსიონიც იგივე იხმარო, რა სუნამოც გაქვს, მაგრამ ეს არის განსაკუთრებული შემთხვევა-გამონაკლისი, როდესაც ჩემი ლოსიონი სამივე სუნამოს უხდება. :mmmminlove:

ტადაააამ... Yves Rocher-ის Ming Shu



ასე თუ ისე მისაწვდომ ფასად იყიდება. საქართველოში არ ვიცი, რა ღირს. მანდ Yves Rocher-ში რომ შევედი, ემოციური შოკი მივიღე: მე რომ 1,5 ევროდ ტუჩის საცხს ვყიდულობ, მანდ 10 ლარი ღირდა :D




ახლა რაც შეეხება მამაკაცის სუნამოებს.

Hugo Boss- Man



ძალიან დამაჯერებელი სურნელია, დამეთანხმებით :D თავად მეტყველებს საკუთარ თავზე.
აქვე აღვნიშნავ, რომ იგი ერთადერთი სუნამოა, რომელიც ჩემი საციცოცხლოდ Number One-ს გვერდით დაუდგება.
არ მგონია გაგიკვირდეთ, რომ ჩემი უსაყვარლესი მამაკაცის სუნამო, ისევე როგორც, ალბათ, ბევრი სხვა ქალის, არის ....


აარის...





დიახ, Giorgio Armani- ACQUA DI GIO :inlove: :inlove:

ყველა დროის საუკეთესო სურნელი, ყველა დროის კლასიკა, ყველა დროის გამარჯვებული და არამც და არამც არა პაპსა: ამდენ ქალს დაეჯერება. ესე იგი, მართლა არის მასში რაღაც... something special ;)

easy, Man, easy

die Sache gechillt angehen-ო, როგორც გერმანელები იტყოდნენ...
მინდა ახლა მე Chill out-ები?
მშვიდად და წყნარად ყოფნას დაბლაც მოვასწრებ, მიწას რომ მომაყრიან.
თუმცა, უნდა ვაღიარო, რომ ჩემი მოუთმენლობა ხშირად კისერს მტეხს ხოლმე. ან ჩემი პერfექციონისტობა: როცა მინდა, ყველაფერი 2 წამში სრულყოფილად სრულყოფილი იყოს. :(

ჰოდა, თავს თვითდაჭიპვის მეთოდით ვაიძულე, პატარ-პატარა სიხარულებით და წარმატებებითაც ვიყო კმაყოფილი, არ ვიჩქარო, არ დავძაბო ამის გამო ირგვლივ მყოფი საზოგადოება. თითქოს გამომდის, მუხედავად იმისა, რომ კვირაში ორჯერ ავტოტრენინგის ჩატარება მიწევს. :D
ყველაზე დიდ სირთულეს ვაწყდები წინასწარ ჩამოყალიბებული მოლოდინის თუ მოთხოვნების დათრგუნვისას. ვერ ვისწავლე, რომ ის, რაც ჩემთვის ჩვეულებრივი მოვლენაა, სხვებისთვის შეიძლება დიდი წნეხი იყოს... Nicht jeder ist ja so cool :D :joke: ბევრი რამ ვერ ვისწავლე ამ ჩემი საუკუნის მეოთხედის მანძილზე, მაგრამ ერთ რამეში გავიწაფე ფრიად: აბსოლუტურად გადაჭრით შემიძლია ვთქვა, რომ არ მიღირს არცერთ არსებასთან ურთიერთობა, რომელიც შესაძლო სირთულეებს გაურბის... :)

საერთოდ, I'm good at making anybody run away ;) just, რაღაც საოცრად ვახერხებ და ალბათ, ზუსტად ამიტომ, ქვეცნობიერად ყველაზე მეტი ქულა ამ დილემის უსისხლოდ გადაჭრის ოსტატებს ერგებათ ხოლმე. რამდენია ასეთი??? ლოლ... არ დავკონკრეტდეთ.



ისე, აბსოლუტურად მესმის ყველა იმ ადამიანის, ვინც იცის, რომ სირთულეებს, როგორებიცაა: საზოგადოებრივი აზრი, სტერეოტიპები, აზრთა ტოტალური სხვადასხვაობა და დიდი განხეთქილებები "სხვანაირობის" გამო, ვერ დაძლევს და არც ცდილობს, მაგრამ ის არ მესმის, ჩიტი ბრდღვნად რატომ არ უღირთ???
Denn, wer nicht kämpft, hat schon verloren... und zwar, auf alle Fälle verloren... Würde er kämpfen, würde vielleicht ein Gewinner aus ihm :)

დედა სამშობლო... კხმ... კიარადა, გამოცდები გვიხმობს

ესე იგი, სემესტრი არ დამთავრებულა.
კიდევ ერთი საგანი და ერთი პრაქტიკა მაქვს ბოლომდე მისაძევებელი, მაგრამ ხვალიდან უკვე ვიწყებ მეცადინეობას დიადი Vordiplom-ისთვის. მათთვის, ვინც არ იცის: ეს არის შუალედური გამოცდები, სადაც ზეპირი სახით ვაბარებ ყოველივეს, რაც I კურსიდან მოყოლოებული მისწავლია. დიდი ქაუნტდაუნიც დავდე ბლოგზე 4 გამოცდისა (მეხუთე გამოცდა მეორადში მაქვს და როგორც წესი, გვიან დამინიშნავენ. ალბათ, ოქტომბერში, როდესაც სემესტრი იქნება დაწყებული, რაც იმას ნიშნავს, რომ juhuuuuuuuuu, წელს არ მეღირსება დასვენება... :D). ჰო, Google-Aufgabenplanner-ზეც შევადგინე ხვალინდელი განრიგი, თუ რომელ საგანს რამდენ დროს დავუთმობ. :D არადა, ჩემი თავის ამბავი ხომ ვიცი, როცა ეგრე ვადგენ განრიგს, ყველაზე არაეფექტურად ვხარჯავ დროს :D


ჰოდა, იმისთვის ნამდვილად არ შემოვსულვარ, რომ დაგემშვიდობოთ, აგერ უკვე 16-ო Follower-ო... ააარა... მე ხომ ყოველთვის გამოვნახავ ამ 2 თვის მანძილზე რაიმე უაზრო თემას, რომელსაც "უაღრესად დიდი მნიშვნელობა ექნება კაცობრიობისა და ქართული ბლოგოსფეროს განვითარებისთვის" და რომლის დასაპოსტად გამოყოფილი დრო, ნამდვილად მეპატიება... მერე რა, რომ ეს ისე ხშირად მოხდება, რომ გამოცდები ვიღას ეხსომება :D



ჰოდა, Please...Please... "წადი, გოგო, იმეცადინე" და ეგეთი მარაზმები არ ისაქნათ რა... :user: ჩემი გამჭირვებია.... just, be there :user:



პოსტების ამ სერიამ უდავოდ დაიმსახურა საკუთარი ლებელი, იმჰო

საყუარელ

აქ, იდეაში უნდა იყოს პოსტი იმაზე, თუ რა ძალიან საყუარელი ვარ ხანდახან :D


მაგ.: გამოცდამდე ზუსტად ერთი საათით ადრე რომ ვბლოგავ :D

ან ცუდად რომ ვარ გაუგებარი მიზეზის გამო და შიშები მაქვს და so sweet, that someone cared :)

ან რიავიც, როცა ვხვდები, რომ ადამიანებს 1000% oposite აზრი უჩნდებათ იმასთან მიმართებაში, რაც სინამდვილეშია და so sweet, რომ just, ღიმილით ვუყურებ ხოლმე მსგავს ამბებს...



მომასულიერეთ ხოლმე ხანდახან :D





lovya ppl....

ვიშ მი ლაქ :D

Single vs. In a Relationship

ჰმმ... ამ შუაღამეს საქმე არ მაქვს სხვა, რა :D

ესე იგი, ჩამოვწერე პრო და კონტრა პუნქტები. ამ პუნქტებს რა გამოლევს, თან სუბიექტურიცაა თავისთავად და უთუოდ ქალური ხედვაა უფრო.

ჰოოდა, just, ჩამოვწერ:

Single:

+. არ გიწევს ვიღაცასთან გეგმების შეთანხმება.
+. ხარ თავისუფალი გადაწყვეტილების მიღებისას (ტიპა, 2 კვირით სპონტანურად სადმე წასვლა. ან სხვა ქალაქში საცხოვრებლად გადასვლა)
+. ანგარიშს უწევ mostly მხოლოდ საკუთარ თავს და მოთხოვნილებებს.
+. არ გქენჯნის სინდისი, როცა ვინმე hot ტიპით აღფრთოვანდები
+. მთელი საწოლი შენია :D
+. არ გხვდება ტელეფონზე 20 missed call და მერე გაბრაზებული მესიჯი: "სად ხარ???"
+. არ გიწევს პასუხის გაცემა კითხვებზე, როგორიცაა: "სად იყავი?", "ვისთან ერთად იყავი?","სად მიდიხარ?"
+. არ გიწევს ეჭვიანობის სცენების ატანა, როცა Just male მეგობართან ერთად რამეს აკეთებ.
+. არც შენ ეჭვიანობ (ეს ჩემნაირებისთვის :D)
+. არ გეშლება ნერვები, როცა ყოველდღე არ გწერს, გირეკავს, გნახულობს(მე ეს just, მომკლავდა :D ნუ, ეს თუ სხვადასხვა მისამართზე ხართ.)
+. არ გაყენებენ ულტიმატუმის წინაშე (ტიპა, ტატუს თუ გაიკეთებ, დამკარგავ)
+. არ გაქვს უთანხმოებები წვრილმანებზე
+. არ გიწევს კომპრომისებზე წასვლა




ჰმმ....


In a Relationship


+. გყავს ვიღაც, ვისი ნახვაც 24/7 თუ არა, mostly გიხარია
+. არ გრძნობ თავს მარტო
+. გაქვს იმედი
+. მთელი საწოლი შენი არაა :D
+. იცი, რომ სიტუაციებში, როცა სუსტდები, allways someone there, to be strong for both of you :sweet:
+. ბევრი, ბეევრი სითბო და უწი-პუწი
+. იმის შეგრძნება, რომ ვიღაცას სჭირდები/უყვარხარ/გაფასებს
+. ვიღაც, ვინც გიღებს Mostly ისეთს, როგორიც ხარ, მთელი შენი წიკებით
+. (იხ. ზემო პქტ.) ან მთელი ფილოსოფია და საინტერესო პროცესი, შეეწყო ადამიანს
+. ორმხრივი ზრუნვის მომენტი
+. ხო, კიდევ, ბევრი მოფერება, სითბო, უწი-პუწი (განმეორება ცოდნის დედააო :D)
+. Challenge -> როგორ ააწყო ურთიერთობა ადამიანთან ისე, რომ არ დაკარგო საკუთარი თავი და იყო ინდივიდი წყვილში (ტიპა, 2 in 1 კი არა, არამედ 1+1 in 1 :D)
+. just, sweet short call or sms, როცა სადმე სხვაგან ხარ (ტიპა, სამსახურში, ანუ, ზოგადად, ყურადღება.)
+. იმის შეგრძნება და ცოდნა,რომ როცა სახლში მოდიხარ სამსახურიდან ან უნიდან, დაღლილი და კარებს აღებ, სახლი ცარიელი არ დაგხვდება :love: :love:


რა თქმა უნდა, ფრიად ზერელე და ზედაპირული პუნქტებია. გაფართოებას მივიღებ კომენტარებში :D

თან მეძინება ახლა მე... :D

ჰიგიენის 5 წუთი :D

გაიზარდნენ, დავაჟკაცდნენ :D

ასე, თვალსა და ხელს შუა....


So, Chaotic proudly presents: My two Men :

von wegen ბიუროკრატია

გერმანელებსაც აღარაფერი დაეჯერებათ :D

სასწავლო პროცესის შუაში ვიმყოფები, რაც იმას ნიშნავს, რომ 13 საგანი 5 ზეპირ გამოცდაზე უნდა ჩავაბარო, რათა ვიწრო სპეციალობით განვაგრძო და მივაფათახო დარჩენილი 2,5 წელი დიპლომამდე.
ამ ყველაფრისთვის საჭიროა, ჯერ რაღაც საბუთების შევსება, შემდეგ ამ საბუთებით კათედრაზე გამოცხადება და აქამდე ჩაბარებული გამოცდების და ჩათვლების წარდგენა, შედეგად მიღებული "Laufzettel"-ით 5 პროფ-თან ტერმინების შეთანხმება, თან ისე, რომ 4 კვირის ვადაში ჩაეტიოს ყველა გამოცდის ჩაბარება. ამ სიის შედგენის შემდეგ ისევ კათედრაზე მისვლა და ბეჭდის დარტყმა სიაზე და შემდეგ ნუ, გამოცდებზე გასვლა.

ჰოდა, იქ, სადაც მე არ ვიქმნი შარს, გერმანელები ხდებიან ფეთხუმები და ჯერ ვერ გაიგეს, ბოლო ჩათვლა კატედრაზე რატომ არ იყო და ბაკალავრებთან გამაგზავნსე. WHAT THE FUCK? რა მინდა ბაკალავრებში, Diploma ვარ, ბიძაჩემო :spy:
მერე ჩემი ანკეტა არ ჰქონდათ საერთოდ შედგენილი :lol:
მერე აღმოჩნდა, რომ თურმე ძველი მდივანი წასულა და ეს ორი ბატი 1 თვეა, რაც დასაქმდა... არაფრის აზრზე არ იყვნენ. :D
მერე დღეს მივედი კიდევ, დარჩენილი საბუთების მისატანად და პროფმა იკითხაო, რომელ სემესტრზეა საერთოდ, აქვს გამოცდაზე გასვლის უფლებაო? ჰა??? ამხელა კათედრა გაქვს, მლიაჰ, ერთი სტუდენტთა სიის ელექტრონულ ვარიანტი არ უნდა გქონდეს? გავოგნდი.
კიდევ კარგი, ხვალ აქვს ამ პროფს მიღების საათები. მივიდე, თავად გავარკვიო, თორემ ეს ქალი შარში გამხვევს.

ბოლო წერტილი დავუსვი კათედრაზე გერმანული ნიშანწყლის გამონახვას, როდესაც მდივანს საბუთების ორიგინალები და ერთი ნოტარიუსის მიერ დამოწმებული ასლი ვაჩვენე. ნუ, თან ვუთხარი,ამ ასლს დავტოვებთქო და მომიბრუნდა და კარგიო, წავალ ახლა დავაქსეროქსებ ამ ასლსო.... oO oO oO
ვერ იყო, აი :D


ასე არეული მაღლივის სამდივნოები არ იყო ხოლმე :D






p.s. გუშინ მითხრეს,რომ სწრაფად ვსაუბრობ თურმე,რაც არანაირ სიახლეს არ წარმოადგენდა ჩემთვის. ფრიად სწრაფად ვსაუბრობ, მაგრამ ერთი პატარა :spy: იყო მანდ: ჩვეულებრივზე ნელა ვსაუბრობდი, მეთქი კარგად გაიგოსთქო და თურმე მაინც სწრაფი ტემპია :s :s :s ამაზე ნელა როგორ უნდა ვილაპარაკო? :D ცუდ დღეში ვარ :D

A British Man needed :D

facebook-ის მორიგი ტესტი:

What nationality should You Date?



და აჰა, ისიც: სანუკვარი პასუხი:









ბრიტანელი კაცთან კი არა, ასეთი აღწერის მქონე ნებისმიერი ერის წარმომადგენელთან მექნებოდა Date+ თუ Babyface-იც იქნებოდა, ხომ საერთოდ :D